آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤ - تفسير
و چنين نباشد، و بعلاوه بيان كرديم كه اجسام همانند و اختصاص ستاره معينى در وقتى باثرى نياز باراده فاعل مختار دارد و ثابت شد محرك باد خداست كه فرمود: و او است كه بادها را ميفرستد.
«نشرا» بنون يعنى پراكنده بهر سو و اين خود هم دليل ديگر است بر اينكه باد اثر قدرت خدا است زيرا هوا خود يك طبع دارد و نسبت افلاك و اختران هم بآن يكى است و نبايد پراكنده باشند جز بقدرت خداوند «تفسير رازى ج ١٤ ص ١٤٠ ط مصر» و در ص ١٤١ آن گفته است: «بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ» مقصود از رحمتش همان باران است، اگر گويند: بسا باران آيد و باد پيش از او نيايد گوئيم آيه دلالت ندارد كه پيش از هر بارانى باد است و اعتراض بيمورد است، بعلاوه ممكن است باشد و ما آن را نفهميم.
و از ابن عمر است كه بادها هشت قسم باشند كه چهار آنها عذابند بنام: قاصف، عاصف، صرصر و عقيم، و چهار ديگر رحمت، بنام: ناشرات، مبشرات، مرسلات و ذاريات، و از پيغمبر ٦ است كه من با باد صبا يارى شدم و عاد بباد دبور نابود شدند و جنوب باد بهشتى است، و از كعب است كه اگر خدا سه روز باد را از بندههايش ببندد بيشتر زمين بگندد.
«پس فرستد بشما بادى شكننده» طبرسى- ره- در (ج ٦ ص ٤٢٨) مجمع گفته: يعنى چون در دريا سوار كشتى باشيد بادى كشتى شكن فرستد، و گفتند: حاصب باديست كه در خشكى نابود كند و قاصف آنكه در دريا «پس شما را غرق كند بدان چه ناسپاسى كنيد» نسبت بنعمتهاى خدا.
«آنكه فرستد بادها را» بيضاوى در (ج ٢ ص ٢٤٨) تفسيرش گفته: يعنى باد شمال و صبا و جنوب كه بادهاى رحمتند و اما دبور باد عذابست و از اين است فرموده پيغمبر ٦ «بار خدايا بسازش رياح و نسازش ريح» و ابن كثير و حمزه و كسائى «الريح» خواندهاند بمعنى جنس باد ...
«پس بينند آن را زرد» يعنى اثر باد يا زراعت بدنبال آن زرد گردد و گفتهاند خود باد زرد باشد زيرا باد زرد باران ندارد «هر آينه بگردند پس از آن ناسپاس» و