آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٦ - روايات

نژاد او است.

١٠٧- از ابى سعيد خدرى كه شنيدم پيغمبر ٦ در پاسخ پرسش از عزل فرمود: باكى بر شما نيست اگر بكنيد، اگر خداى پيمانش را گرفته بر سر سنگ هم جان در او بدمد.

١٠٨- (در منثور ج ٣٠ ص ١٤٤) همين مضمون از ابن مسعود روايت شده.

١٠٩- و از ابن عباس در تفسير سلاله كه آن شيره آب رقيقى است كه فرزند از آن است (ج ٥ ص ٦) ١١٠- و از ابن عباس- بسندى مرفوع، نطفه‌اى كه فرزند آرد همه اندام و رگها از آن بلرزه آيند چون در رحم ريزد (..) ١١١- و از علي ٧ كه چون نطفه چهار ماهه شود فرشته‌اى آيد و در ظلمات سه‌گانه بر او جان بدمد و اينست كه خدا فرمايد «سپس او را خلق ديگر ساختيم» يعنى دميدن جان (٠ ص ٧) ١١٢- و از ابن عباس در قول خدا ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ يعنى از شكم مادر برآيد و آغاز آفريده ديگر شود اگر بنگ دهد، و نشانه خلقت جديدش اينست كه راه برد بپستان مادر و سپس از آفرينشش اينست كه بداند چگونه پاهايش دراز كند تا بداند كه بنشيند و بر سر دست راه رود و بر سر پا ايستد و تا راه رود، تا از شير گرفته شود و بداند چگونه بنوشد و خوراك خورد تا ببلوغ رسد، تا آنجا رسد كه در شهرها بگردد.

١١٣- از قتاده در ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ يكى گويد روئيدن مو است و يكى گويد دميدن جان.

١١٤- (در منثور ج ٤- ٣٤٥) كه رسول خدا فرمود: فرشته بنطفه‌اى كه ٤٤ يا ٤٥ شب در رحم ماند درآيد كه: پروردگارا شقى است يا سعيد، پسر است يا دختر؟

خدا فرمايد و آن دو بنويسند سپس كارش، روزيش، عمرش، اثرش، گرفتاريش نوشته شود و نامه بسته شود و بيش و كم نشود.