آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٥ - روايات

بپدرش و مادرش ميرسد، و سزاست كه نه دلتنگ شوند و نه آنها را بزنند، و يكى گفته: سرش اين است كه كودك چهار ماه جز خدا نشناسد كه شناختنش سرشت او است و هم يگانگى او و گريه‌اش تنها توسل و پناه بخداست و همان گواهى بيگانگى او است و در چهار ماه ديگر مادرشناس است از اين نظر كه تنها وسيله تغذيه او است نه از جهت مادرى، و از اين رو در اين مدت پستان ديگرى را هم غالبا ميگيرد.

و پس از خدا جز وسيله ميان خود و خدا نشناسد براى روزى گرفتن كه بالطبع بدان مكلف است از اين رو كه وسيله است، و اين معنى رسالت است و گريه‌اش در حقيقت گواهى برسالت است در اين مدت، و در چهار ماه سوم پدر و مادر را شناسد و بفهمد كه در روزى بدانها نياز دارد و گريه او در اين مدت دعا براى سلامتى و ماندن آنها است در حقيقت.

١٠٢- در در منثور (ج ٣ ص ٧٢) از ابن عباس كه گروهى يهود نزد پيغمبر خدا ٦ آمدند و مسائلى پرسيدند و در ضمن گفتند، آب مرد و آب زن چطورند و دختر و پسر از آنها چطور است؟ فرمود: راستش آب مرد سفيد است و غليظ و آب زن زرد است و رقيق. هر كدام بالا شوند فرزند و شباهت از آن او است بفرمان خداى تعالى، اگر آب مرد بالا گرفت پسر است بفرمان خدا و اگر آب زن بالا گرفت دختر است بفرمان خدا.

١٠٣- و از انس كه عبد اللَّه بن سلام از پيغمبر ٦ پرسيد، چه بر گرايد فرزند را بپدرش يا مادرش؟ فرمود: جبرئيلم خبر داد كه چون آب مرد پيش افتد از آب زن فرزند بوى گرايد، و چون آب زن بر آب مرد، گرايد بزن.

١٠٤- و از ابن عباس در قول خدا تعالى‌ وَ لَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ‌ ١١- الاعراف فرمود: در پشت آدم آفريده شدند و در ارحام صورت بندى شدند.

١٠٥- در روايت ديگر از او، در اصلاب مردان آفريده شدند وانگه در ارحام زنان صورتگرى شدند.

١٠٦- و در روايت ديگر از او قول خدا «خلقناكم» آدم است و «صورناكم»