خدا را فرشته‌ايست بنام «خرقائيل» ١٨ هزار بال دارد كه ميان هر دو بالش پانصد سال راه است بخاطرش رسيد كه آيا بالاى عرش چيزيست؟ خدا بالهايش را دو برابر كرد و داراى ٣٦ هزار بال شد كه ميان هر دو بال پانصد سال راه بود و خدا باو وحى كرد بپر اى فرشته، ٢٠ هزار سال پريد و بر سر يك ستون عرش نرسيد، و خدا بال و نيرويش را دو چندان كرد و ٣٠ هزار سال ديگر پريد و باز هم نرسيد، و خدا باو وحى كرد اى فرشته اگر تا دميدن صور بپرى با بالهايت بساق عرشم نرسى آن فرشته گفت: (منزّه باد پروردگار والاترم) و خدا فرو فرستاد «سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى‌» و پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله فرمود: آن را ذكر سجده كنيد.

٥٦- و از طريق مخالفين روايت كرده در تفسير قول خدا «و برميدارند عرش پروردگارت را بالاى خود در آن روز هشتا» كه هشت صف است كه شماره آنها را جز خدا نداند، و هر فرشته آنها را چهار روى است و شاخها دارند بمانند شاخهاى گوزن كه از بيخشان تا سرشان پانصد سال راه است، و عرش بر سر شاخهاى آنها است، و پاهاشان در پائينترين زمين و سرهاشان در بلندترين آسمان، و فروتر از عرش ٧٠ پرده از نور است (روضة الواعظين ٥٩) بيان- جزرى گفته: وعل، بز كوهى است و حاملان عرش هشت گوزنند يعنى فرشته‌ها بصورت گوزن.

٥٧- در تأويل الايات الظاهره: بسندى از محمّد بن مسلم گفت: از امام پنجم ٧ شنيدم در تفسير قول خدا تعالى «و آنان كه عرش را برميدارند و كسانى كه گرد آنند» فرمود: مقصود محمّد است و على و فاطمه و حسن و حسين و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى :.

٥٨- در اختصاص از ابن عباس، گفت ابن سلام در ضمن پرسشهايش از پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله پرسيد ١٦ چيست؟ ١٨ چيست؟ فرمود: ١٦ صف فرشته در هم گرد عرش و اينست مقصود از قول خدا «درهم‌شدگان گرد عرش، ٧٥- الزمر» و اما ١٨ پس ١٨ پرده نور است آويخته ميان كرسى و حجب كه اگر نباشند كوههاى سخت‌