آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٩ - روايات
و بمساجد پناه برند و بناگاه خورشيد از مغربش برآيد و مردم يكباره شيون كنند تا چون بميان آسمان رسد برگردد و از مشرق خود برآيد، و در اين هنگام است كه ايمان كسى سود ندهد.
٤٤- (.. ج ٣ ص ٩٢) از انس است كه رسول خدا فرمود: خورشيد و ماه و اخترها از نور عرشند.
٤٥- (.. ج ٣ ص ٣٠٠) از سدى در قول خدا تعالى «او است كه نمود خورشيد را تابان و ماه را روشن، ٤- يونس» گفت: خورشيد را چون ماه نساخت تا مردم شب را از روز بشناسند، و آنست كه فرمود «محو كرديم نشانه شب را، ١٢- الاسراء» تا آخر آيه.
٤٦- (....) و ابن عباس گفته: چهره هر دو بآسمانست و پشت آنها بزمين.
٤٧- و از أبى ذر- ره- كه با رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله در مسجد بودم هنگام غروب خورشيد، فرمود: اى أبا ذر ميدانى خورشيد كجا غروب ميكند؟ گفتم خدا و رسولش داناترند، فرمود: ميرود تا زير عرش سجده ميكند و اجازه برگشت ميگيرد و باو اجازه داده شود و اينست قول خدا «و خورشيد ميرود تا قرارگاهش ٣٨- يس» ٤٨- (... ج ٥ ص ٢٦٣) از ابن عباس است كه ميخواند «لا مستقرّ لها قرارگاه ندارد» ٤٩- (.. ج ٦ ص ١٤٢) از ابن عباس «پروردگار مشرقين و مغربين ١٧- الرحمن» گفت: خورشيد در زمستان مطلع و مغربى دارد و در تابستان هم مطلع و مغربى دارد جز آن مطلع و مغرب زمستانى.
٥٠- و در روايت ديگرى از او است كه گفت: مشرق سپيده دم و مشرق خورشيد، مغرب خورشيد و مغرب شفق.
٥١- و نيز از او است در قول خدا تعالى «نه، نه، سوگند بپروردگار مشارق و مغارب» گفت خورشيد هر روز يك مطلعى دارد كه از آن برآيد، و يك