خدا فرموده «و آنچه بدى بشما رسد بسزاى آنست كه بدست خود كنيد، ٣٠- الشورى» در كشاف گفته: چون مردى بسفر ميرفت و بپرنده‌اى گذر ميكرد بدان فال ميگرفت، و اگر آهو از سمت راستش ميگذشت خوب ميدانست، و اگر سمت چپش بد ميدانست و چون خوبى و بدى را به پرنده وابستند آن را تعبير از خوبى و بدى آوردند، و آن قسمت و تقدير خدا است «راستى ما بتو فال بد زنيم» بيضاوى در (ج ٢ ص ٣٠٩) تفسيرش گفته: براى اينكه دعوى او را ناشناس شمردند و زشت شمردند و نفرت بار «اگر باز نايستيد» از اين گفتار خود «بدفالى شما با خود شما است» كه پندار بد و كردار شما است ...

«وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ‌» طبرسى در (ج ٩ ص ٢٢٦) تفسيرش گفته: يعنى بهره خود را كه چون روزى شما است دروغ شمردن قرآن ميسازيد، و گفته‌اند يعنى شكر روزى خود را تكذيب قرآن مينمائيد، و از ابن عباس است كه گفت: در يك سفرى مردم را تشنگى سختى رسيد و پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله دعا كرد و سيراب شدند بباران، و شنيد مردى گويد بباران بخشى فلان ستاره باران آمد، و اين آيه نازل شد، و حسن گفته: يعنى بهره خود را از قرآن تكذيبش ميسازيد، و از على ٧ و از ابن عباس و از پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله روايت شده كه «تجعلون شكركم» يعنى بجاى شكر و قدر دانى كه بايدتان، تكذيب مينمائيد، يا اينكه شكر روزى خود را تكذيب مينمائيد ...

[روايات‌]

١- در تفسير على بن ابراهيم (٢٦٣) بسندى از أبى عبد الرحمن سلمى كه على ٧ سوره واقعه براى آنها خواند «و تجعلون شكركم أنكم تكذبون» و چون تمام كرد فرمود: من ميدانم يكى خواهد گفت چرا چنين خواند راستش من از پيغمبر صلى اللَّه عليه و اله شنيدم چنين ميخواند، و چون باران مى‌آمد ميگفتند اثر فلان ستاره است و خدا فرو فرستاد «شكر شما اينست كه دروغ ميشماريد» ٢- بسندى از امام ششم است كه در وَ تَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ‌ فرمود