گيرد دل نهد بافتادن بچه و سقط جنين» و چنانچه شيخ روايت كرده از امام باقر ٧ كه پيغمبر شبى نزد يكى از زنان خود گذرانيد و ماه گرفت در آن شب و در آن كارى از او نشد، و همسرش گفت: يا رسول اللَّه، پدر و مادرم قربانت همه اين از ناخواهى است و بيمهرى؟ فرمود: واى بر تو، اين پديده آسمانى شد و من نخواستم در آن كامياب شوم و در حديث ديگر است كه هر كه در آن شب جماع كند و او را از آن فرزندى شود و اين حديث را شنيده باشد آن را كه دوست دارد نبيند[١].

من گويم: شرح باقيمانده دعا در مقام مناسبترى بيايد ان شاء اللَّه تعالى.

٣٧- در صحيفه سجاديه: سپاس از آن خدا است كه شب و روز را بنيروى خود آفريد و بقدرت خودشان از هم جدا ساخت، و براى هر كدام مرزى و عمرى مقرر كرد، و بتقدير او براى تغذيه و پرورش بنده‌ها هر كدام در ديگرى درآيند شب را براى آسودن از رنج و گرانى خستگى آفريد، و برايشان جامه آسايش و خواب ساخت، تا تجديد نيرو كنند و در آن كامياب شوند، و روز را بينا ساخت تا از فضلش بجويند، و دنبال روزى پويند، و در زمينش بگردند تا نقد دنيا را بكف آرند و بآينده ثواب آخرت برسند، بدينها كارشان را به سازد و خبرشان را بيازمايد و بنگرد در اوقات طاعت، و محل واجبات، و هنگام انجام احكامش چگونه‌اند، تا بدكاران را بكردارشان سزا دهد، و جزا دهد خوشرفتاران را به خوشتر.

بار خدايا از آن تو است سپاس بر اينكه سپيده‌دم را براى ما شكافتى و ما را از پرتو روز بهره‌مند ساختى، و بروزى يافتن بينا كردى، و از بدآمد آفات نگهداشتى‌

[١] در شرح اين دعا تحقيقات عميق و دامنه دارى از شيخ بهائى- ره- نقل كرده كه بيشتر بر پايه افكار هيئت بطلميوسى ميباشد و همه آنها جز سرابى بيش نيست طبق آنچه دانشمندان امروز از فضا دانسته‌اند ولى مضمون ساده و صريح دعا كه گردش ماه و مسخر بودن آن بنيروى فوق طبيعت، و عجائب حالات آنست بقوت خود باقى است و كاش بهمان شرح لغوى دعاء اكتفاء كرده بود( شرح مترجم)