آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٠١ - اخبار
٤٦- (.. ج ٦ ص ١١٢) و از على عليه الصلاة و السّلام است كه آن آسمان هفتم است.
٤٧- (....) خوش آفرينش و آراسته باخترانست.
٤٨- (.. ج ٦ ص ١٣٤) از ابى الطفيل است كه ابن كوّاء از امير المؤمنين على ٧ پرسيد از كهكشان فرمود: آن درخت (رودخانه ظ) آسمانست، و آسمان از آن آبى سيل آسا فرو ريخت و سپس اين آيه را خواند كه «گشوديم آسمان را بآبى سيل آسا».
٤٩- (.. ج ٦ ص ٢٦٤) از ابن عباس در تفسير قول خدا «اندازهاش پنجاه هزار سال است، ٤- المعارج) گفت نهايت امر او از فروترين زمينها تا بالاى هفت آسمان ٥٠ هزار سال است، و روز هزار سال باين معنا است كه فرمانش از آسمان بزمين آيد و از زمين بآسمان برآيد در يك روز، و اين خودش مسافت هزار سال است زيرا ميان آسمان و زمين ٥٠٠ سال راه است.
٥٠- (....) و نيز از او است كه كلفتى هر زمينى ٥٠٠ سال راه است، و ميان هر زمين و زمين ديگر ٥٠٠ سال و ميان دو آسمان ٥٠٠ سال و كلفتى هر آسمان ٥٠٠ سال، و اين مىشود ١٤ هزار سال، و ميان آسمان و عرش ٣٦ هزار سال و اينست معنى قول خدا «در روزى كه ٥٠ هزار سال است».
٥١- (....) و از وهب است كه اندازه از فروترين زمين تا عرش ٥٠ هزار سال است.
٥٢- (درّ منثور ج ٦ ص ٢٦٨) و از حسن در تفسير قول خدا «هفت آسمان برابر» گفت بالاى يك ديگرند هر آسمان و زمينى خلق است و امر.
٥٣- (.. ج ٦ ص ٢٩٧) از ابى ذر است كه رسول خدا ٦ «هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ» را تا پايان خواند، سپس فرمود: راستى من بينم آنچه را شما نه بينيد من شنوم آنچه شما نشنويد، آسمان سنگين است و سزدش كه سنگين باشد، در آن جاى چهار انگشت نيست جز آنكه فرشتهاى در آن سر بسجده دارد، بخدا