آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٩ - گرفتن خورشيد در ١٢ ماه چه نشانهايست

و ميوه در آنجا بسيار، مرگ زنانست و در پايان سال يك شورشى در نواحى مشرق بر پادشاه بشورد، و ببرخى بلاد فارس غمى رخ دهد و زكام در سرزمين جبل بسيار باشد.

و چون سه شنبه بود، زمستان سخت شود، برف و يخ در سرزمين جبل و ناحيه مشرق بسيار و گوسفند و عسل فراوان، و برخى درختان و تاكها را آفت رسد، و يك آفت آسمانى در ناحيه مغرب و شام درگيرد كه خلقى بميرد، و يك شورشى نيرومند بر سلطان درآيد و پيروزى با سلطانست، و پاره غلات در پارس آفت گيرد، و پايان سال در آنجا نرخها بالا روند.

و چون روز چهار شنبه باشد، زمستان ميانه بود، و باران در گرما خوب و سودمند و مبارك، و ميوه‌ها و غلات در همه كوهپايه‌ها و همه ناحيه مشرق بسيار جز اينكه آخر سال مردن دامنگير رجال شود و مردم بابل و جبل را آفت رسد و نرخها ارزان گردد و مملكت عرب آرام باشد و غلبه پادشاه را بود.

و چون روز پنجشنبه باشد زمستان ملايم است و گندم و ميوه‌ها و عسل در همه نواحى مشرق فراوان، و در آغاز و انجام سال تب بسيار در زمين بابل، و روم بر مسلمين پيروز گردند، سپس عرب بر آنها غلبه كنند در ناحيه مغرب، در سرزمين سند جنگها شود و ظفر با ملوك عرب باشد.

و چون روز جمعه باشد، زمستان سرد نشود و باران و نهرها و آبها كم باشند، و در ١٠٠* ١٠٠ فرسخ ناحيه كوهستان غلّات كم باشند، و مرگ در همه مردم بيش گردد، نرخها در ناحيه مغرب گران شوند، و ببرخى درختان آفت رسد، و روم بر پارس بسختى بتازند.

گرفتن خورشيد در ١٢ ماه چه نشانه‌ايست‌

در محرم، سال فراوانيست جز اينكه در پايانش درد و بيمارى بمردم رسد سلطان پيروز گردد، و زمين لرزه‌اى شود كه دنبالش سلامتى است.

در صفر: هراس و گرسنگى در ناحيه مغرب، و هم جنگ بسيار در آن‌