آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
مقدمة مصحح نسخه عربى
٢ ص
(٢)
مدارك تصحيح نسخه عربى و در آوردن احاديث و حاشيه نويسى
٤ ص
(٣)
ادامه ابواب كليات احوال جهان
٧ ص
(٤)
(باب چهارم) عرش و كرسى و حاملان آنها
٧ ص
(٥)
آيات قرآن
٧ ص
(٦)
تفسير
٨ ص
(٧)
روايات
١٠ ص
(٨)
تحقيق اين اخبار و جمع ميان آنها
٣٩ ص
(٩)
باب پنجم حجب و استار و سرادقات
٤١ ص
(١٠)
روايات
٤١ ص
(١١)
خلاصه در اين باب
٤٥ ص
(١٢)
باب ششم سدرة المنتهى و معنى عليين و سجين
٤٨ ص
(١٣)
آيات
٤٨ ص
(١٤)
تفسير
٤٩ ص
(١٥)
روايات
٥٠ ص
(١٦)
باب هفتم بيت المعمور
٥٥ ص
(١٧)
آيات قرآن
٥٥ ص
(١٨)
تفسير
٥٥ ص
(١٩)
روايات
٥٥ ص
(٢٠)
باب هشتم آسمانها، چگونگى و شماره آنها، اختران و شمارهشان، وصفشان و وصف كهكشان
٦١ ص
(٢١)
آيات قرآن
٦١ ص
(٢٢)
تفسير
٦٤ ص
(٢٣)
دنباله است در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها
٨٠ ص
(٢٤)
اخبار
٨٤ ص
(٢٥)
يك فائده در باره ابعاد ستارگان و سيارات
١٠٣ ص
(٢٦)
باب نهم در خورشيد و ماه و احوال و صفات آنها و در شب و روز و آنچه بدانها وابسته است
١٠٨ ص
(٢٧)
آيات
١٠٨ ص
(٢٨)
تفسير
١١٢ ص
(٢٩)
روايات
١٢٧ ص
(٣٠)
كلامى در باره جرم و مساحت خورشيد و ماه
١٨١ ص
(٣١)
باب دهم در علم نجوم و عمل بدان و حال منجمان
١٨٥ ص
(٣٢)
آيات قرآن
١٨٥ ص
(٣٣)
تفسير
١٨٥ ص
(٣٤)
روايات
١٨٧ ص
(٣٥)
دنباله و تفصيل خوب اقوال فقهاء شيعه در باره ستارهشناسى و پيشگوئى بدان
٢٣٤ ص
(٣٦)
باب يازدهم در نهى از بارانجوئى بستارهها و نهى از فال بد و واگيره بيمارى
٢٦٢ ص
(٣٧)
آيات
٢٦٢ ص
(٣٨)
تفسير
٢٦٢ ص
(٣٩)
روايات
٢٦٣ ص
(٤٠)
باب دوازدهم آنچه مناسب نجوم و احكام نجوم است از كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤١)
روايات
٢٧٨ ص
(٤٢)
كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤٣)
در روز اول ماه چه نشانههايى است
٢٧٨ ص
(٤٤)
گرفتن خورشيد در 12 ماه چه نشانهايست
٢٧٩ ص
(٤٥)
ماه گرفتن در طول سال نشان چيست؟
٢٨١ ص
(٤٦)
كتاب الاختصاص
٢٨٢ ص
(٤٧)
أبواب ازمنه، انواع آن، سعد و نحس آن احوال ديگر آن
٢٨٥ ص
(٤٨)
باب سيزدهم سالها، ماهها، انواع آنها، چهار فصل، احوال آنها
٢٨٥ ص
(٤٩)
آيات قرآن
٢٨٥ ص
(٥٠)
تفسير
٢٨٥ ص
(٥١)
توضيح
٢٨٩ ص
(٥٢)
روايات
٣١٥ ص
(٥٣)
فهرست جزء دوم آسمان و جهان
٣٢٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٢ - روايات

بيان: اين حديث از عامّه است و ضعيف است، در نهايه گفته: در حديث است كه «سختى گرما از وزش دوزخ است» و وزش ديگ وقتى است كه جوش مى‌آيد و اين نمونه‌ايست كه آورده يعنى گويا در گرما چون آتش دوزخ است (پايان) طيبى گفته «دو نفس دارد» بيان كرده كه بر وجه حقيقت است نه مجاز، كرمانى در شرح بخارى گفته: اين علت مشروع بودن تأخير نماز است تا وقت خنك شدن هوا زيرا سختى گرما خشوع را ميبرد، يا براى اينكه هنگام خشم خدا است و مناجات و دعا در آن باجابت نرسد مگر براى كسى كه خدا باو اجازه داده (پايان) و ميگويم تمام سخن در باره آن در كتاب صلاة است ان شاء اللَّه.

١٥- عياشى: بسندى از امام ششم ٧ كه فرمود: خدا آسمانها و زمين را در شش روز آفريد و آن شش روز از روزهاى سال كاسته شدند.

مى‌گويم: بزودى فضائل ماهها و خواص آنها در بابهاى مناسب هر كدام در ضمن كتاب مى‌آيند ان شاء اللَّه تعالى فائده: أبو ريحان گفته: ماههاى عرب ١٢ اند كه از محرم آغاز شوند، و در وجه نامگذارى آنها گفته‌ها است، يكى آنكه محرم ناميده شده چون از ماههاى حرام است، و صفر براى آنكه از گروهى بنام صفريه جدا شدند، و دو ماه ربيع، براى گل و سبزه، و بارانهاى پياپى كه در آنها بوده، و آن نسبت بطبع فصلى است كه ما آن را پائيز ناميم، و آنها ربيعش خواندند، و دو ماه جمادى براى آنكه آب در آنها يخ بسته، و رجب براى آنكه در آن جنگ نبود و با اطمينان سفر ميكردند، و رجبه بمعنى اعتماد است، و از اينجا است كه گفته‌اند: عذق مرجّب شاخه محكم.

شعبان براى آنكه قبيله‌ها در آن دسته بندى شدند، ماه رمضان چون از گرما سنگ در آن تافته ميشد، شوّال براى آنكه حرارت رفته و برداشته شده، ذو القعده براى آنكه در منزلهاشان ميماندند، ذو الحجه براى آنكه در آن حج ميكردند.