صحيح آنست كه ما پيش داشتيم، و رواياتى كه در وصف فرشته‌هاى حامل عرش آمده همه آحادند و روايتهاى منفرد، و موجب قطع نيستند و عمل بر آنها روا نيست و بايد در باره آنها توقف كرد، و مقطوع همين است كه عرش بمعنى ملك است و عرش محمول بر فرشته‌ها هم جزئى است از ملك خدا كه حمل آن عبادت فرشته‌ها است چنانچه ما پيش داشتيم.

٦- در عقايد است كه اعتقاد ما در باره كرسى اينست كه دعاء همه آفريده‌ها است از عرش و سماوات و زمين و هر چه خدا آفريده در آنند، و در وجه ديگر كرسى هم علم خدا است، و البته از امام صادق ٧ پرسش شده از قول خدا عز و جل «فرا گرفته كرسى او آسمانها و زمين را» فرموده: مقصود علم او است.

٧- در توحيد (٢٣٢) بسندش از سلمان فارسى كه جاثليق بامير المؤمنين ٧ گفت بمن بگو: پروردگارت برميدارد يا برداشته مى‌شود؟ فرمود:

پروردگار ما جل جلاله بر مى‌دارد و برداشته نمى‌شود نصرانى گفت: چطور مى‌شود با اينكه ما در انجيل مى‌خوانيم «برميدارند عرش پروردگارت را در فراز خود آن روز هشت تا» على ٧ فرمود: فرشته‌ها عرش را برميدارند و چنان نيست كه تو گمان دارى بمانند تخت باشد براى خدا، بلكه آن چيزى است محدود و آفريده و كارگزارى شده، و پروردگارت عز و جل مالك آن است نه اينكه مانند چيزى بر روى آنست، و خدا بفرشته‌ها فرموده آن را بردارند، و آنها عرش را به نيروى خداداد خود بر ميدارند، نصرانى گفت راست گفتى خدايت رحمت كناد.

٨- در كافى (ج ١ ص ١٢٩) بسند خودش آورده كه جاثليق از امير المؤمنين ٧ پرسيد بمن بگو خدا عز و جل عرش را برميدارد؟ يا عرش او را برميدارد؟ فرمود:

خدا عز و جل حامل عرش و آسمانها و زمين است و آنچه در آنها است و ميان آنها است و اينست قول خدا عز و جل «راستى خدا نگه مى‌دارد آسمانها و زمين را كه از جا در نشوند و اگر در شوند هيچ كس نگهدارشان نيست پس از او، راستى كه خدا بردبار و آمرزنده است ٤١- الفاطر».