آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٠ - دنباله و تفصيل خوب اقوال فقهاء شيعه در باره ستارهشناسى و پيشگوئى بدان

بكسى كه بدش نشمارد، همچنان بدبينان از فتنه رها نباشند و سخن در آن در باب آينده بيايد.

٣- آموختن اين علم بدو وجه پيش و ياد گرفتن آن و بررسى در آن مورد حرمت يا كراهت است و كراهت در اينجا اقوا است.

٤- علم هيئت و بررسى هيئات افلاك و حركاتشان، و جواز آن دور از قوت نيست در صورتى كه معتقد بر خلاف آيات و اخبار نگردد مانند اينكه افلاك را بهم چسبيده داند، و معتقد بدان چه بى‌برهانست نشود و بر سبيل احتمال اظهار كند و امّا آنچه شهيد- ره- گفته كه مستحب است، اين در صورتى است كه قواعد آن مطابق واقع باشد و مشتمل بر مخالف ظاهر شرع نباشد، و گر نه در صورت عدم علم بواقعيت قول ندانسته است و دروغ و در صورت دوم مخالف شرع است، و آيات داله بر تفكّر در آفرينش آسمانها و زمين ظاهرش انديشه در دلالت آنها بر وجود صانع است و علم و قدرتش و حكمتش نه از جهت ترتيب و كيفيت و حركات آنها گرچه محتمل است نيز ٥- حكم بگرفتن خورشيد و ماه و رؤيت ماه نو و محاق و امثال آنها از روى تقويم، و ظاهر جواز آنست و گرچه احوط اجتناب است نيز، زيرا احكام شرعيه متعلّق بآنها بر پايه رؤيت است نه بر گفته منجمان، و خلاصه اينكه براى كسى كه ديندار و پيرو خاندان عصمت است و خود را شيعه آنها داند شايد كه از آثار آنها پيروى كند، و بدين امور رو نياورد مگر اندكى كه راجع بشناخت اوقات نماز و عبادات و سمت قبله و مانند آنها است، و اگر در اين علوم و اعمال دخالتى در صلاح دين بود هر آينه ائمه ٧ ما را بدان فرمان ميدادند و تشويق ميكردند، و قواعدشان را بما مى‌آموختند.

و شيوه اهل بيت ٧ نبوده كه رجوع بساعات تقويم كنند يا آنها را براى شيعه بيان كنند و از ساعات بدنجومى بر كنار دارند، بلكه براى دفع بلا دستور صدقه و دعاء و زارى و توسل بخداى سبحان داده‌اند، و در اين زمانه همه آنها را