بامام ششم ٧، قربانت مردم گويند نظر در نجوم روا نيست و من از آن خوشم مى‌آيد، و اگر بدينم زيان دارد نياز ندارم بچيزى كه زيان بدينم دارد، و اگر زيان بدينم ندارد بخدا كه من آن را دوست دارم و مطالعه آن را دوست دارم، فرمود:

چنان نيست كه گويند، بدينت زيان ندارد، سپس فرمود: شما در چيزى بررسى كنيد كه كاملش بدست نيايد، و اندكش سود ندهد، بهمان طالع ماه حساب ميكنيد سپس فرمود:

ميدانى ميان مشترى و زهره چند دقيقه است؟ گفتم: نه بخدا، فرمود:

ميدانى ميان زهره و ماه چند دقيقه است؟ گفتم: نه بخدا، فرمود ميدانى ميان خورشيد و سكينه (سنبله خ ب) چند دقيقه است؟ گفتم: نه بخدا از هيچ منجمى هرگز نشنيدم، فرمود: ميدانى ميان سكينه و لوح محفوظ چند دقيقه است؟ گفتم: نه هرگز آن را از منجمى نشنيدم، فرمود: ميان هر كدام تا صاحبش شصت يا نود دقيقه است ترديد از عبد الرحمن است.

سپس فرمود: اى عبد الرحمن اين حسابى است كه چون مرد بدان رسد و بواقع دست يابد، نى ميان نيزار را بشناسد و شماره آنچه در سمت راست آنست و شماره آنچه در سمت چپ آنست و آنچه در پشت آنست و آنچه در پيش آنست تا آنكه از نى نيزار يكى هم بر او نهان نماند.

در النجوم بسند خود آن را از كلينى آورده و گفته اصحاب ما در مصنفات و اصول خود آن را آورده‌اند.

بيان: «حساب ميكنيد بطالع ماه» از اين تعبير روشن مى‌شود كه پايه احكام نجومى آنها روى حركات ماه بوده و اوضاع آن و باوضاع كواكب ديگر توجه نداشتند «چه اندازه است ميان مشترى و زهره» يعنى چند درجه ميان خود آنها يا فلك آنها است و يكم روشنتر است «و ميان سكينه» نام كوكبى است حكم آور كه منجمان آن را نشناسند، در نسخه‌اى بجاى آن سنبله است ولى خودش مناسب‌تر است با اينكه گويد: از هيچ اخترشناسى نامش را نشنيدم.