آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٧ - روايات
كردن، سپيد رحمت و لطف اوست كه فرموده: آنان كه رو سپيدند در رحمت خدايند.
٤- از همه بهتر آنچه از پدر علامه خود شنيدم، خدا مقامش را در بهشت بلند كند، و خلاصهاش اين است كه هر چيزى يك نمونه رؤيائى دارد كه ارواح درك كنند نه حس، و اين نمونههايى رؤيائى بر هر كس در پايه كمال او پديدار شوند و برخى نمونه نزديكتر دريابند و برخى دورتر، و معبر كامل خواب كسى است كه بحسب حال خواب بيننده بدان منتقل شود، و از اين رو اطلاع كامل مخصوص انبياء و اوصياء است كه مراتب استعداد اشخاص را خوب مىدانند و فزون و كم آنها را ميفهمند، نور زرد رمز عبادت و صورت رؤيائى آنست و بتجربه رسيده كه چون عارف زردى در خواب بيند توفيق عبادت يابد و در چهره شب زنده داران هم روشن است و در خبر هم آمده كه خدا بدانها از نور خود بپوشاند چون با او خلوت كنند نور سپيد رمز دانش است، چنانچه بتجربه رسيده هر كه شير يا آب زلال در خواب بيند علم پاك از شك و شبهه بدو افاضه شود، و نور سرخ محبّت است و در چهره شيفتهها ديده مىشود، و در رؤيا تجربه شده، و نور سبز معرفت است كه علم بخدا باشد و در رؤيا مجربست.
و روايت امام رضا ٧ هم بدان اشارت دارد كه پرسش شد از اين روايت كه محمّد ٦ پروردگار خود را در صورت جوان موفقى در خواب ديد كه سى ساله مينمود و دو پايش در سبزى بود و امام فرمود: چون رسول خدا ٦ عظمت پروردگار خود را دريافت در سن جوانى موفق و سى ساله بود، راوى گفت: قربانت دو پاى كى در سبزى بود؟ فرمود: آن محمّد بود كه با دل بپروردگارش نگران بود و خدايش در نور حجب نهاد تا آنچه در حجب است بر او روشن شود، نور خدا سبز دارد و سرخ و سپيد و جز آن (تا تمام خبر) زيرا آن حضرت در اين هنگام در درجه كامل عرفان بود و غرقه درياهاى معرفت خداى منّان، و دو پايش در نورى سبز بودند، و در مقامى از معرفت بود كه