ماه، ٩- القيامه» ٤٠- (... ج ٥ ص ٥٧) از حذيفه كه پرسيدم از رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله نشانه طلوع خورشيد از مغربش چيست؟ فرمود: شب دراز شود تا دو برابر و نمازگزاران بشيوه خود نماز خوانند چون همه شب ولى اختران بجاى خود بمانند و سير نكنند، و آنها ببستر خود بخوابند تا پهلويشان خسته شود، باز برخيزند و نماز گزارند تا شب بر آنها دراز گردد و مردم بهراس افتند و در اين ميان كه چشم براه دارند تا خورشيد از مشرق خود برآيد ناگاه مردم بنگرند كه از مغرب برآمد و چون آن را بينند همه ايمان آرند، و ايمانشان سودى ندهد، و مانند آن را در (ج ٥ ص ٥٧) از قتاده روايت كرده.

٤١- و در (ج ٥ ص ٥٨) از ابن عباس است كه در روايتى نشانه آن شب اينست كه باندازه سه شب دراز گردد.

٤٢- در (.. ص ٥٧ و ٥٨) از أبى ذر- ره- گفت: پشت سر رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله بر الاغى سوار بودم كه جل يا قطيفه‌اى بر آن بود و نزديك غروب آفتاب بود، فرمود: اى أبا ذر ميدانى خورشيد كجا غروب ميكند؟ گفتم خدا و رسولش داناترند، فرمود: در چشمه‌اى داغ، ميرود تا در برابر عرش براى پروردگارش سجده كند، و چون هنگام برآمدنش شود اجازه يابد و برآيد و در آيد، و چون خدا خواهد از مغربش برآورد، او را باز دارد و گويد: پروردگارا راستى راه من دور است، باو فرمايد از آنجا كه غروب كردى برآى، اينست آن هنگامى كه سودى ندهد بكسى ايمانش در صورتى كه پيش از آن ايمان نياورده.

٤٣- (... ص ٥٨) از عبد اللَّه بن اوفى (بن أبى اوفى) گويد از رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله شنيدم ميفرمود: البته بر مردم شبى آيد باندازه سه شب كنونى شماها، و چون بيايد نمازگزارانش بشناسند، يكى از شماها مسلمانان از خواب برخيزد و حزبش را بخواند و باز بخوابد، باز برخيزد و حزبش را بخواند و بخوابد، باز برخيزد، و در اين ميان مردم در هم ريزند، و گويند چه شده؟