و فرشته چهارم بصورت شير است و سيّد درنده‌ها است و بدرگاه خدا رو دارد و زارى كند و روزى همه درنده‌ها را خواهد، در همه اين صورتها زيباتر از نره گاو نبود و پايدارتر از او تا بزرگان بنى اسرائيل گوساله پرست شدند، و چون گرد آن را گرفتند و آن را پرستيدند در برابر خدا آن فرشته سر بزير شد كه بصورت نره گاو بود براى شرم از خدا كه هم صورت او را در برابر خدا پرستيدند، و ترسيد كه عذاب بر او نازل شود، سپس فرمود: همه درختها قابل درو كردن بودند تا براى خداى رحمان فرزند خوانده شد، و رحمان عزيزتر و والاتر است از اينكه فرزندش باشد و نزديك شد آسمانها از هم بپاشند و زمين شكافته شود و كوهها بسختى خاك شوند، و اينجا بود كه درخت لرزيد و خار برآورد، مبادا عذاب بر او نازل شود چه شده است مردمى را كه سنت رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله را دگرگون كردند، و از وصيّش رو گرداندند و نميترسند كه عذاب بر آنها فرود آيد، سپس اين آيه را خواند «آنان كه بجاى نعمت خدا ناسپاسى كردند و كافر شدند و مردم خود را بخانه نابودى كشاندند همان دوزخ كه در آن آتش گرفتند و چه بد قرارگاهى است، ٢٩- ابراهيم» بيان: بسا كه اين حاملان را تفسير بارباب انواع كنند كه افلاطون گفته است و همگنانش، و آنچه از صاحب شريعت برآيد بهيچ وجه مناسب مذهب آنها نباشد چنانچه بر شناساى زبان هر دو گروه پوشيده نماند.

٣٩- در تفسير على بن ابراهيم (٧٥) بسندش از زراره گويد از امام ششم ٧ پرسيدم از قول خدا تعالى‌ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ‌ آيا آسمانها و زمين كرسى را در خود جا دادند يا كرسى آسمانها و زمين را در خود جا داده؟ فرمود: بلكه كرسى است كه آسمانها و زمين را در خود جا داده، و عرش و هر چه خدا آفريده در كرسى است.

بيان: بسا كه پرسش زراره اينست كه در قرائت أهل بيت كرسى بنصب است‌