آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
مقدمة مصحح نسخه عربى
٢ ص
(٢)
مدارك تصحيح نسخه عربى و در آوردن احاديث و حاشيه نويسى
٤ ص
(٣)
ادامه ابواب كليات احوال جهان
٧ ص
(٤)
(باب چهارم) عرش و كرسى و حاملان آنها
٧ ص
(٥)
آيات قرآن
٧ ص
(٦)
تفسير
٨ ص
(٧)
روايات
١٠ ص
(٨)
تحقيق اين اخبار و جمع ميان آنها
٣٩ ص
(٩)
باب پنجم حجب و استار و سرادقات
٤١ ص
(١٠)
روايات
٤١ ص
(١١)
خلاصه در اين باب
٤٥ ص
(١٢)
باب ششم سدرة المنتهى و معنى عليين و سجين
٤٨ ص
(١٣)
آيات
٤٨ ص
(١٤)
تفسير
٤٩ ص
(١٥)
روايات
٥٠ ص
(١٦)
باب هفتم بيت المعمور
٥٥ ص
(١٧)
آيات قرآن
٥٥ ص
(١٨)
تفسير
٥٥ ص
(١٩)
روايات
٥٥ ص
(٢٠)
باب هشتم آسمانها، چگونگى و شماره آنها، اختران و شمارهشان، وصفشان و وصف كهكشان
٦١ ص
(٢١)
آيات قرآن
٦١ ص
(٢٢)
تفسير
٦٤ ص
(٢٣)
دنباله است در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها
٨٠ ص
(٢٤)
اخبار
٨٤ ص
(٢٥)
يك فائده در باره ابعاد ستارگان و سيارات
١٠٣ ص
(٢٦)
باب نهم در خورشيد و ماه و احوال و صفات آنها و در شب و روز و آنچه بدانها وابسته است
١٠٨ ص
(٢٧)
آيات
١٠٨ ص
(٢٨)
تفسير
١١٢ ص
(٢٩)
روايات
١٢٧ ص
(٣٠)
كلامى در باره جرم و مساحت خورشيد و ماه
١٨١ ص
(٣١)
باب دهم در علم نجوم و عمل بدان و حال منجمان
١٨٥ ص
(٣٢)
آيات قرآن
١٨٥ ص
(٣٣)
تفسير
١٨٥ ص
(٣٤)
روايات
١٨٧ ص
(٣٥)
دنباله و تفصيل خوب اقوال فقهاء شيعه در باره ستارهشناسى و پيشگوئى بدان
٢٣٤ ص
(٣٦)
باب يازدهم در نهى از بارانجوئى بستارهها و نهى از فال بد و واگيره بيمارى
٢٦٢ ص
(٣٧)
آيات
٢٦٢ ص
(٣٨)
تفسير
٢٦٢ ص
(٣٩)
روايات
٢٦٣ ص
(٤٠)
باب دوازدهم آنچه مناسب نجوم و احكام نجوم است از كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤١)
روايات
٢٧٨ ص
(٤٢)
كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤٣)
در روز اول ماه چه نشانههايى است
٢٧٨ ص
(٤٤)
گرفتن خورشيد در 12 ماه چه نشانهايست
٢٧٩ ص
(٤٥)
ماه گرفتن در طول سال نشان چيست؟
٢٨١ ص
(٤٦)
كتاب الاختصاص
٢٨٢ ص
(٤٧)
أبواب ازمنه، انواع آن، سعد و نحس آن احوال ديگر آن
٢٨٥ ص
(٤٨)
باب سيزدهم سالها، ماهها، انواع آنها، چهار فصل، احوال آنها
٢٨٥ ص
(٤٩)
آيات قرآن
٢٨٥ ص
(٥٠)
تفسير
٢٨٥ ص
(٥١)
توضيح
٢٨٩ ص
(٥٢)
روايات
٣١٥ ص
(٥٣)
فهرست جزء دوم آسمان و جهان
٣٢٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٣ - توضيح

در غدير خم بخلاف واداشت (الحديث).

گوئيم: اولا روش او در اين كتاب نقل اخباريست بدين سياق گرچه مورد اعتماد او نباشد.

ثانياً: ممكن است كه «روزى بوده» تا آخرش عبارت راوى باشد نه امام يا عبارت خود او باشد چنانچه روش او در اين كتابست كه در بسيارى موارد سخن خود را در روايت درج ميكند بى‌نشانه و مؤيد آنست كه در تهذيب و كافى (ج ٣ ص ٤١٣) صدر اين روايت را از امام ششم ٧ نقل كرده و اين دنباله را ندارد و در كافى (ج ٣ ص ٤١٥) از يكى از دو امام نقل كرده با دنباله ديگرى.

ثالثا: ممكن است منظور از نسب على ٧ در روز جمعه نزول فرمان نصب باشد يا تقدير آن باشد در روز ميثاق يا آنكه اين معنا را امام بلفظ ديگرى بيان كرده و راوى بتوهم خودش بچنين تعبيرى درآورده، و روايت أبى الجارود مطابق توجيه يكم است و مؤيد دوم است روايت كافى و تهذيب از أبى حمزه كه مردى بامام پنجم ٧ گفت: چگونه جمعه ناميده شد؟ فرمود: براى آنكه خدا عزّ و جلّ همه خلق خود را در آن جمع كرد تا پيمان بگيرد بر ولايت محمّد صلى اللَّه عليه و اله و وصى او در ميثاق و آن را جمعه ناميد كه خلقش را در آن جمع كرد (الحديث) تامل كن.

٤- اتفاق دارند كه واقعه بزرگ كربلا روز دهم محرم سال ٦١ هجرى بوده ولى در كدام روز هفته؟ مورد اختلاف است قولى است روز جمعه بوده و بعضى شنبه گفته‌اند و برخى دوشنبه، و حساب تاريخ معلوم با هيچ كدام موافق نيست زيرا نزديكتر تاريخ بدان همان روز غدير سال ١٠ است كه دوشنبه بوده و بنا بر آن غره محرم سال ١١ شنبه است يا يك شنبه و ميان اين دو محرم ٥٠ سال تمام است و پس از طرح هفته‌ها يكى ميماند يا دو بفرض كبيسه و لازم آيد كه غره محرم سال ٦١ پس از ايام روز از شنبه يا يك شنبه باشد، و موافق شنبه يا دوشنبه يا سه‌شنبه مى‌شود، و ١٠ آن سه شنبه يا چهارشنبه يا پنج شنبه است.