آرواره‌اش چون ريگى باشد در بيابانى پهناور، و خدا بآنها فرمود: اى بندهايم عرشم را برداريد و بر آن همدست شدند نتوانستند بردارند و نه آن را بجنبانند، و خدا با هر كدام يكى ديگر آفريد، و نتوانستند او را از جا بركنند، و خدا با هر يك ده تا آفريد و نتوانستند آن را بجنبانند، و خدا بشماره هر يك مانند همه را آفريد، و نتوانستند آن را بجنبانند، خدا عز و جل بهمه فرمود: آن را بمن وانهيد تا به نيروى خودم نگهش دارم.

و خدا عز و جل به نيروى خود آن را نگهداشت و بهشت تن آنها فرمود: آن را برداريد، گفتند: بار پروردگارا ما همه نتوانستيم آن را برداريم و چگونه ما هشت تن تابش را داريم؟ خدا عز و جل فرمود: چون منم من خدا نزديك كن دور، زبون كن بنده‌ها، آسان كن سخت، سهل كن دشوار، بكنم هر چه خواهم و حكم كنم هر چه اراده كنم، بشما چند كلمه بياموزم، آنها را بگوئيد تا بر شما سبك شود گفتند: آنها چيستند؟

فرمود: بگوئيد: بنام خدا بخشاينده مهربان، نيست جنبش و نه توانى جز بكمك خداى والاى بزرگ و رحمت فرستد خدا بر محمّد و خاندان پاكش، آن را گفتند و عرش را برداشتند و باندازه‌اى كه يك مو بر شانه مردمى چالاك و نيرومند برآيد بر آنها سبك شد، و خدا عز و جلّ بفرشته‌هاى ديگر فرمود: عرشم را براى همين هشت تن وانهيد تا آن را بردارند، و شماها همه گردش بچرخيد، و مرا تسبيح و تمجيد و تقديس كنيد، منم خدا توانا بر آنچه ديديد و بر هر چيز نيرومند.

٥٥- در روضة الواعظين: امام صادق بوسيله پدرش از جدّش روايت كرده كه در عرش نمونه هر آنچه خدا در خشكى و دريا آفريده هست، فرمود: اينست تاويل قول خدا «چيزى نيست جز آنكه در بر ماست گنجينه‌هايش ٢١- الحجر» و ميان دو ستون عرش هزار سال پرش پرنده سريع فاصله است، و هر روز ٧٠ هزار رنگ از نور بر عرش پوشند كه هيچ آفريده تاب ديدن آنها را ندارد، همه چيزها در برابر عرش چون حلقه‌ايست در ميان بيابان.