آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩ - روايات

عزّ و جلّ عرش را چهارگانه آفريد- و مانند آن را آورده تا گفته او- و نيست پس از آن جاى گفتگو.

كشى: بسندش مانند آنچه را علىّ بن ابراهيم روايت كرد تا آخر خبر آورده.

و بسند ديگر از ابن أبى عمير آورده كه گفت: مردى نزد امام چهارم آمد و مانند آن را ياد كرده.

اختصاص: بسندش از حمّاد مانند آن را آورده.

بيان: ... در روايت كشى است كه: دو آيه اول در باره پدر او نازل شده و امّا آخرى در باره پدر من و در باره ما است، و همچنين است در اختصاص و بعدش اينست: و آن مرزدارى كه ما بدان مأموريم هنوز نشده و بهر تقدير دليل است كه كورى نامبرده در آيه كورى چشم نيست بلكه كورى دل است، زيرا كورى عباس نقل نشده بلكه عبد اللَّه كور شد (در پسرش نازل شده) شايد عبارت «در پسرانش» باشد و بسا مقصود جنس است يا نخست كسى كه شوريد از آنها، يعنى آيه در باره مرابطه نازل شده، و در باره انتظارى كه ما در دولت نژاد ملعونش بدان مأموريم.

پس اينكه فرموده (از نژاد او مرزدار است) بر سبيل استهزاء است يا به پندار خودشان زيرا كه در دوران بنى اميه چشم به دولت اسلامى داشتند، يا مقصود مرابطه لغويست نه آنچه منظور آيه است، و ممكن است مقصود از مرابط كسى است كه شمشير كشد براى شورش، و آن در ميان ائمه ٧ همان امام قائم است و مرابط آنها نخست خليفه آنهاست يا همه آنها، در قاموس گفته: مرابط مرزداريست چون هر دو طرف آماده نبرد با هم هستند و از آنست قول خدا «هم شكيب باشيد و در مرابطه باشيد» (پايان) ...

«پرده‌هاى جبروت و كبرياء» صورى باشند معنوى و در پس آنها جاى گفتگو نيست و شرح آن نشود، و آن سرگردان يعنى ابن عباس كه (خائن و خاسر خ ب) خوانده شده بيجا در آن طمع كرده و آن مقام را ندارد. در كشى هست‌