آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١١١ - آيات

ناگاه شما در تاريكى شويد و خورشيد روانست براى قرارگاه خود آنست تقدير عزيز دانا و براى ماه منزلها مقدر نموديم تا برگشت چون شاخه قديم نخل خرما نه خورشيد را رسد كه دريابد ماه را و نه شب پيش افتد از روز، و هر كدام در چرخى شنا كنند.

٢٣- و الصافات (٥) و پروردگار مشرقها.

٢٤- الزمر (٥) آفريد آسمانها را و زمين را براستى برآيد شب بر روز و برآيد روز بر شب و مسخر كرد خورشيد و ماه را هر كدام روانند تا مدتى نامبرده و او است عزيز و پر آمرزنده.

٢٥- المؤمن (٦١) خدا است كه شب را براى شما ساخت تا در آن بياراميد و روز را بيناگر نمود راستى خدا فضيلت بخش است بر مردم ولى بيشتر مردم شكر نگزارند.

٢٦- السجده (٢٧) از آيات او است شب و روز و خورشيد و ماه سجده نكنيد براى خورشيد و ماه و سجده كنيد براى آنكه آنها را آفريد اگر شما تنها او را ميپرستيد.

٢٧- الرحمن (٥) خورشيد و ماه براى حسابند و فرمود: پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب، بكدام نعمت پروردگارتان دروغ شماريد.

٢٨- الحديد (٦) فرو برد شب را در روز و فرو برد روز را در شب.

٢٩- المعارج (٤٠) نه نه، سوگند بپروردگار مشرقها و مغربها.

٣٠- نوح (١٦) و نهاد ماه را در آنها روشنى و نهاد خورشيد را چراغ فروزان.

٣١- المدثر (٣٢- ٣٥) نه هرگز، سوگند بماه و بشب كه برگردد و بامداد كه برآيد و راستى كه آن يكى از بزرگتر پديده‌ها است.

٣٢- النبأ (٩- ١٣) و نموديم خوابتان را آسايش و نموديم شب را جامه‌