قرآن استفاده مى‌شود وى پدرزن موسى بن عمران پيامبر بزرگ بنى اسرائيل است هرچند در تورات به اين نام نديدم اما به تعبير ديگرى گويا همين شعيب باشد. و همه پيامبران به اعتقاد شيعه معصوم‌اند.

گويند وى نخستين كسى‌ست كه ترازو ساخت.

صالح بن النبى- صالح پيامبر از تيره پيامبران تازى‌زبان است. گويند از قوم خود مدتى غائب شد هنگامى كه مى‌رفت انسانى بود تنومند انبوه ريش ميانه قد چون بعد از مدتى بازگشت وى را نشناختند از اينرو بدو ايمان نياوردند مگر اندكى از ايشان.

در گورستان نجف گوريست كه آن را به هود و صالح نسبت دهند.

صائد الغالى- وى يكى از هفت تنى‌ست كه امام جعفر بن محمد ايشان را لعنت كرده است چونكه از غلات بودند و مردمان را به گمراهى مى‌افكندند وى در حدود ١٤٠ هجرى ظاهرا در كوفه مى‌زيسته در خصال در باب هفتم نامى از وى آمده است.

صفوان بن يحيى- او همان صفوان بن يحيى ابو محمد بجلى فروشنده جامه‌هاى سابريست. در تنقيح المقال در حق وى گفته: ثقة. در خصال در بابى نامى از وى آمده است.

صهيب بن سنان الربعى الرومى النمرى- كه در خصال در بابى فقط به عنوان صهيب از وى نام برده است او آزادكرده خليفه عمر بن الخطاب است.

مؤلف تنقيح المقال در حق وى گفته. انا متوقف فى- حقه. در كتب رجال نوشته‌اند وى از اصحاب رسول اكرم است و آزادكرده عمر بن الخطاب، در حال احتضار خود صهيب را نائب خود در امام جماعت گردانيد حدود (٤٥ ه) درگذشته.

طاؤوس بن كيسان ابو عبد الرحمان اليمانى- مؤلف تنقيح در حق وى گفته: موثق نام وى در خصال در بابى آمده است كنيه ديگر وى ابو الفضل است او مردى فقيه بود و از زهاد و فقهاى مدينه و نزد فرمان- روايان بسيار گرامى بود حدود (٩٠ ه) درگذشته.

طلحة بن عمرو الحضرمى- شايد وى همان طلحة بن عمرو المدنى باشد. مؤلف تنقيح وى را امامى مجهول نوشته. در خصال در بابى از وى حديث نقل كرده است.

طلحة- وى همان طلحة بن عبد اللّه است كه همكار زبير بن العوام بود و در جنگ جمل با على نبرد كرد و از اصحاب رسول است. ليك نزد شيعه به سبب مخالفت با على مذموم است به سال ٣٦ هجرى در جنگ جمل كشته شد. در تنقيح در حق وى گفته:

من اضعف الضعفاء.

عائشه- مشهوره به حميرا دختر خليفه ابى بكر صديق بود و زن رسول اكرم ٦ ملقبه به ام المؤمنين به سال (٥٧ ه) در مدينه درگذشت و در بقيع به خاك رفت. چنانكه نوشته‌اند: وى نازا بود از اينروى فرزندى از وى پيدا نشد.

عباس بن عبد المطلب عم النبى- وى ابو عبد اللّه عم رسول است و جد خلفاى بنى العباس در اسلام است او در جاهليت از سوداگران بود. در جنگ با رسول در بدر گرفتار شد و فديه داد و خود را آزاد كرد، آنگاه مسلمان گرديد و به سود اسلام مبارزه مى‌كرد در (٦٥٣ م) در مدينه درگذشت. در تنقيح المقال در حق وى گفته: و الف عين لاجل عين تكرم، و لو بالسكوت. از اين عبارت مذموم بودن وى در نظر