نماز پيشين چهارگانه است، و نماز پسين چهارگانه است، و نماز شام سه‌گانه است، و نماز خفتن چهارگانه است، و نماز بام دوگانه كه مجموعا هفده‌گانه مى‌شود، و نماز نافله سى و چهارگانه است. چهارگانه پس از نماز شام كه در سفر بيفتد، دوگانه نشسته پس از نماز خفتن كه يگانه در شمار باشد. هشت‌گانه نماز شب است، هنگام سحر، و نماز شفع كه دوگانه است و نماز وتر يگانه است، و نافله بام كه دوگانه است، پس از وتر و هشت‌گانه قبل از نماز پيشين و هشت‌گانه پيش از نماز پسين، مستحب است نماز را در اول وقت گزاردن، پاداش نماز جماعت بيست و چهار برابر فرديست. نماز- گزاردن در پس فاجر درست نباشد، و به غير از اهل ولايت نبايد اقتدا كرد، و در لباس پوست مردار نمازگزاردن درست نيست، اگر چه هفتاد بار دباغى شده باشد، همچنين در پوست درندگان و ددان، و سجده درست نباشد مگر بر زمين يا آنچه از آن رويد جز خوردنى و پنبه و كتان. در آغاز نماز گويند تعالى عرشك و مگويند تعالى جدك. در تشهد نخستين نمازى كه دو تشهد دارد مگوييد: السلام علينا و على عباد اللَّه الصالحين، زيرا سلام گفتن نمازگزار را از نماز بيرون مى‌برد. در مسافرت هشت فرسنگ: نماز شكسته گردد و آن دو منزل است و چون نماز را شكسته گزاردى. بايد روزه رمضان را نيز بگشايى.

هر كه در سفر نماز شكسته نگذارد، نماز وى درست نباشد. زيرا در واجب خدايى افزوده باشد. قنوت در همه نمازى سنت مؤكد است و جاى آن در ركعت دوم است، قبل از ركوع رفتن «پس از قرائت، و در نماز مرده پنج اللَّه اكبر است، آنكه اندك گزارد با فرمان شرع مخالفت نموده مرده مرد را از پا به آرامى در گور كنند و مرده زن را از سر تا پا به سوى بن گور برند، قبور را هموار كنند و پشت ماهى مسازند، باسم لله را در نماز بايد بلند گفتن.

واجبهاى نماز هفت است: وقت، پاكيزگى، تكبيرة الاحرام، و قبله و ركوع، و سجود، و ذكر. زكات در دويست درم سيم، پنج درم واجب است. سيم كمتر از آن زكات ندارد. و زكات در مال واجب نگردد تا سالى بر آن بگردد و از روزى كه در ملك مالك درآيد بايد سالى بگذرد و زكات را به غير جعفرى مذهب كه امام بر حق را به حق طاعت مى‌شناسند نبايد دادن، زر چون به بيست مثقال رسد: نيم دينار كه نيم مثقال شرعى‌ست زكات دارد، و چون گندم و جو و خرما و كشمش به اندازه پنج وسق رسد زكات در آن تعلق گيرد زكات آن يك دهم باشد، هر گاه به باران سيراب شده باشد و بيست و يك باشد، اگر با گاو چاه سيراب شده، وسق شصت صاع است، صاع چهار مد است. در گوسفند هر گاه چهل و يكى باشد يكى زكات است تا صد و بيست رسد، و چون يكى افزود دو گوسفند زكات دارد و تا دويست رسد و چون يكى بيفزايد سه گوسفند زكات دارد، تا سيصد رسد، و چون از اين درگذرد،