مستحاضه بايد غسل كند و عورت خود را با پنبه پر كند و ببندد و نماز بگذارد، حائض نماز مگذارد و قضاى آن نيز بر وى واجب نيست، و روزه مگيرد ليك قضاى آن را به جاى آورد.

روزه رمضان واجب است، هر گاه ماه ديده شود، روزه گيرند و هر گاه ماه شوال ديده شود روزه خويش را بگشايند.

نماز مستحبى را با جماعت مگذارد، زيرا اين كار بدعت است و هر بدعت گمراهى‌ست و هر گمراهى در دوزخ است، روزه سه روز در هر ماهى سنت است، و آن روزه دو پنجشنبه است با چهار شنبه ميانه. به اين قسم:

پنجشنبه غره ماه و چهارشنبه دهه ميانه و پنجشنبه آخرين از ماه. روزه ماه شعبان براى كسى كه بتواند روزه داشته باشد، نيك است. چون نيكوكاران آن ماه را روزه مى‌داشتند و مردمان را بدان تشويق مى‌كردند و پيامبر روزه ماه شعبان را به ماه رمضان مى‌پيوست. مكلف مى‌تواند قضاى رمضان را هر گاه خواسته باشد تفريق كند، هر گاه پياپى گيرد بهتر است، حج كعبه بر هر دارنده‌يى كه راه بدان يابد واجب است، توانايى عبارت است از توشه و بارگير براى سوارى، تندرستى و هزينه‌يى كه براى خانواده خود بگزارد و هزينه بازگشت از مكه به جايگاه خويش، بايد حج تمتع بگزارد نه حج قرآن و افراد، زيرا حج قرآن و افراد براى كسى‌ست كه در پيرامون مكه زندگى مى‌كند و احرام بيش از ميقات روا نيست، چنان كه پس افكندن آن نيز روا نباشد مگر براى بيمارى يا تقيه، خدا گفته: حج و عمره را براى خدا كامل كنيد و كمال آن كناره‌گيرى از مباشرت و دروغ و ستيزه كردن است.

براى عمل حج قربانى گوسفندى كه اخته شده يا تخم آن كشيده شده بسنده نيست، چون كه ناقص است، هر گاه گوسفند درست باشد نمى‌توان خايه ماليده را داد. واجبات حج احرام است، و چهار تلبيه گفتن، چنين:

لبيك اللهم لبيك لبيك لا شريك لك، لبيك ان الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك‌

، و طواف خانه از واجبات عمره مى‌باشد با دوگانه‌يى در مقام ابراهيم و سعى ميان صفا و مروه نيز واجب است، و طواف حج واجب است و دوگانه آن در مقام ابراهيم واجب است، و سعى ميان صفا و مره نيز واجب است، و طواف نساء نيز واجب است و همچنين دوگانه طواف در مقام ابراهيم بعد از آن. و بعد از آن سعى در ميان صفا و مروه نيست، ماندن به مشعر واجب است، قربانى براى آنكه حج تمتّع مى‌گزارد واجب باشد، اما ماندن، به عرفه سنتى‌ست كه ترك نمى‌شود، سر تراشيدن سنت است، و رمى جمره‌ها سنت است.

جهاد به فرمان امام عادل درست واجب است. هر كه براى نگاهدارى خواسته خود كشته شود در حكم شهيد است، تقيه كردن در كشورهاى مخالف واجب است. كشتن كفار و دشمنان جائز نيست مگر قتل نفس كنند يا راه زنى و در زمين خدا تباهى مشغول باشند. در زمان فرمانروايان جور تقيه واجب است. آنكه از