ترجمه خصال شيخ صدوق - مدرس گيلاني، مرتضي - الصفحة ٣٢٣

ديگر مدعى شده كه از ايشان نقل كرده است. او را در مقام اعتبار ضعيف گفته‌اند.

قتادة- در تنقيح المقال گروهى هستند بنام قتاده كه همه از مجاهيل‌اند و ايشان: قتادة الاسدى و قتادة بن- الاعور التميمى و قتادة بن دعامه فقيه اهل بصره از قبيله سدوس بود و در حدود ٩٠ هجرى در بصره درگذشته.

و قتادة الانصارى برادر عرفطه و قتادة بن اوفى پسر برادر احنف بن قيس و قتادة بن عباس ابو هشام الجرى يا رهاوى و قتادة بن قيس بن حبشى الصدفى و قتادة الليثى ابو عمر و قتادة بن ملحان القيسى و قتاده پدر يزيد اما قتادة بن نعمان بن زيد بن عامر الانصارى الظفر از اصحاب رسول است و برادر ابى سعيد خدرى از مادريست.

كعب الاحبار- نامش كعب بن مانع و كنيتش ابو اسحاق مشهور به كعب الاحبار از دانايان جهود بود در يمن مى‌زيست زمان رسول را دريافته بود بعدا در زمان خليفه عثمان بن عفان مسلمان شد حدود اواسط قرن اول هجرى درگذشت. برخى كعب الاخبار باخاى معجمه مى‌نگارند و آن غلط است. در تنقيح المقال ويرا خبيث گفته.

كلينى- او محمد بن يعقوب بن اسحاق كلينى رازى‌ست مكنى به ابى جعفر و نزد شيعه ملقب به ثقة الاسلام مؤلف كافى از اصول حديث شيعه به سال (٣٢٩) هجرى در بغداد درگذشت و همانجا به خاك رفت، گورش مشهور است در مقام اعتبار وى را ثقة گفته‌اند.

مالك بن انس الامام المالكى- وى امام ابو عبد اللّه مالك بن انس اصبحى امام فرقه مالكى در اسلام است.

در مدينه ساكن بود، از ربيعه و زهرى و نافع علوم دين آموخته. ميلادش به سال ٩٣ هجرى و وفاتش به سال ١٧٩ ه در مدينه بود. وى ثقة عامه است.

مالك بن سليمان- از روات خصال است، چيزى از حالاتش به دست نيامد شايد، در شمار مجاهيل باشد.

محمد بن احمد بن عبد اللّه القضاعى- معروف به صفوالى و مكنى به ابى عبد اللّه ابن نديم گفته وى را به سال ٣٤٦ هجرى در بغداد ديدار كردم.

محمد بن ابراهيم بن احمد بن يونس الليثى- از روات خصال صدوق است، از حالاتش چيزى به دست نيامد.

محمد بن عمر الحافظ البغدادى الجعابى- شيخ طوسى وى را از كسانى گفته كه از امامان روايت نكرده‌اند وى معاصر شيخ مفيد بود و كنيه وى ابو بكر بود، ظاهرا مجهول يا مهمل است.

محمد بن احمد السنائى ابو عيسى- وى ساكن رى بود و از پدر خود احمد روايت مى‌كرد او را حسن نوشته‌اند.

محمد بن عبد الرحمان المقرى‌ء الاستراباذى- از روات خصال است از حالاتش چيزى به دست نيامد.

محمد بن ميمون الخزاز- محمد بن ميمون در تنقيح المقال چند نفر هستند اما به وصف خزاز نديدم. در خصال از وى روايت كرده است.

محمد بن واسع- وى از زاهدان و صوفيان بصره بود و از شاگردان حسن بصرى. در حدود (١٣٠ هجرى) در بصره درگذشت نام وى در متن خصال در سندى ياد شده.

در تنقيح از وى نامى نيست.

محمد بن جعفر بطة- وى محمد بن جعفر بن بطة مؤدب ابو جعفر قمى‌ست. نجاشى گفته: وى در نزد مردم بزرگ‌منزله بود اما در حديث تساهل مى‌ورزيد. ابن وليد گفته: محمد بن جعفر بطه از جهت اعتبار ضعيف بود.

و برخى وى را ثقه گفته‌اند برخى ميان هر دو را گرفته گفته‌اند: حسن. در حدود ٢٨٠ مى‌زيسته‌

محمد بن الحسين بن يوسف البغداذى- از روات حديث خصال است از حالاتش چيزى به دست نيامد.