- زهرى گفته: نزد امام على بن الحسين رفتم، پرسيد از كجا مى‌آيى؟ گفتم: از مسجد، پرسيد آنجا چه گفتگوى مى‌كردى؟. گفتم: راجع به روزه. نظر من و ياران من متفق بر اين شد كه روزه واجبى جز روزه رمضان ديگر روزه‌يى نيست. گفت: چنين نيست.

روزه بر چهل گونه است. ده از آن واجب است مانند وجوب رمضان. و ده از آن حرام است و چهارده گونه از آن تخيير براى مكلف است ميان روزه داشتن و گشودن آن. روزه اذن بر سه گونه است: روزه اذن، روزه اباحه روزه سفر و بيمارى.

گفتم: اينها را كه گفتى براى من توضيح ده. گفت: روزه‌هاى واجب كه ده است از اين قرار است:

(يكم)- روزه رمضان. (دوم)- روزه دو ماه پياپى كفاره آنكه روزى از رمضان را عمدا بگشايد. (سوم)- روزه دو ماه پياپى در قتل خطا بر آنكه بنده نيافت كه آزاد كند. چنان كه قرآن گفته: بر هر كه مؤمنى را به خطا كشد، آزاد كردن بنده‌يى و ديه‌يى ست كه به خاندان مقتول بدهد، چنان كه گفته: كسى كه بنده نيافت دو ماه پياپى روزه بدارد. (چهارم)- دو ماه پياپى در كفاره ظهار به آنكه بنده نيافت كه آزاد كند واجب است دو ماه روزه گيرد. چنان كه در قرآن گفته: آنان كه زنان خويش را ظهار كنند آنگاه از گفته خويش بازگشتند پيش از آنكه با ايشان مباشرت كنند بنده‌يى آزاد سازند. اين براى آن بود كه پند گيرند، خدا از كارهاى شما آگاه است. آنكه نيافت دو ماه پياپى پيش از آنكه با هم درآويزند روزه بدارد. (پنجم)- سه روز روزه در كفاره سوگند براى آنكه نتواند خوراك دهد واجب است در قرآن گفته: آنكه كفاره سوگند نيافت سه روز روزه بدارد. اين روزه‌ها همه پياپى‌ست و متفرقه نيست. (ششم)- روزه سرتراشيدن در حال احرام حج براى رفع آزار واجب باشد، چنان كه در قرآن گفته: هر كدام از شما بيمار باشد يا درد سر داشته باشد از روزه يا صدقه يا عبادت كفاره دهد به قسم تخيير و اگر روزه گيرد بارى سه روز است. (هفتم)- روزه بدل قربانى حج تمتع كه واجب است بر آنكه قربانى نيافت روزه گيرد چنان كه در قرآن گفته: آنكه حج تمتع گزارد و آنچه ميسر گردد قربانى كنند و آنكه قربانى نيافت سه روز در حج و هفت روز در بازگشت به‌