ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٩٧ - مجلس چهل و يكم شنبه ده شب از ماه رمضان سال ٤١١ باقيمانده

سرانجامى دچار خواهند شد». (شعراء: ٢٢٧) ٣- محمّد بن بشر گويد: چون ابن زبير، ابن عبّاس- رحمه اللَّه- را به طائف تبعيد نمود، محمّد ابن حنفيّه- رحمه اللَّه- براى ابن عبّاس نامه‌اى بدين مضمون نگاشت: «امّا بعد، خبر يافته‌ام كه ابن الكاهليّه تو را به طائف تبعيد كرده، خداوند- جلّ و عزّ اسمه- بدين سبب نام تو را بلند كند، و پاداش تو را افزون گرداند، و گناهى را بدين سبب از تو محو سازد. پسر عمو! راستى كه بندگان شايسته گرفتار و آزمايش شوند، و همانا كرامت و بزرگوارى به پيشگاه نيكان اهداء گردد. و اگر چنانچه پاداش تو تنها در امور محبوب تو باشد آنگاه پاداشت اندك خواهد بود، خدا- جلّ و عزّ- مى‌فرمايد: «چه بسا چيزى را خوش نداريد و حال آنكه خير شما در آن است»[١] «و اين (تبعيد) چيزى است كه من شك ندارم كه خير تو در پيشگاه خالق توست؛ خداوند صبر تو را بر گرفتارى و سپاس تو را در نعمت‌ها بزرگ و افزون نمايد[٢] كه او بر هر چيزى تواناست».

چون نامه بابن عبّاس رسيد در پاسخ نوشت: «امّا بعد، نامه‌ات بدستم‌

[١] البقرة: ٢١٦.

[٢] في بعض النسخ« عزم اللَّه لك على الصبر في البلوى»:

« خداوند در برابر صبرى كه بر مشكلات نموده‌اى بتو اراده خير فرمايد».