ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٩٦ - مجلس چهل و يكم شنبه ده شب از ماه رمضان سال ٤١١ باقيمانده

اى مردم، نسبت بآنچه كه خداوند شما را دستور فرموده گوش فرا دهيد، و از وى اطاعت كنيد، كه من شما را بيم مى‌دهم از عذاب خدا «در آن روزى كه هر نفسى هر كار خوب يا بدى كرده حاضر مى‌بيند، و دوست مى‌دارد كه كاش بين او و آن اعمال فاصله بسيار دورى بود، و خداوند شما را نسبت به خود هشدار ميدهد».[١] سپس دست امير المؤمنين ٧ را گرفت و فرمود: اى گروه مردم، اين شخص صاحب اختيار مؤمنان، و حجّت خدا و بر تمام آفريدگان، و جهادكننده با كافران است، خداوندا! من (پيام تو را) رساندم، و اينان بندگان تواند، و تو بر اصلاح آنان توانائى، پس برحمت خود ايشان را به صلاح آراى مهربانترين مهربانان. از خدا متعال براى خودم و شما آمرزش مى‌طلبم».

سپس از منبر فرود آمد. جبرئيل ٧ آمد و گفت: اى محمّد، خدا- عزّ و جلّ- بتو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: خداوند از اين تبليغ تو پاداش خيرت دهد، راستى كه پيامهاى پروردگارت را رساندى، و براى امّت خود خيرخواهى نمودى، و مؤمنان را خرسند ساخته، و بينى كافران را بخاك ماليدى؛ اى محمّد همانا پسر عموى تو مورد آزمايش قرار مى‌گيرد و ديگران نيز بواسطه او آزمايش مى‌شوند؛ اى محمّد، در تمام لحظات عمر خود بگو: «سپاس از آن پروردگار عالميان است، و آنان كه ستم كرده‌اند بزودى خواهند دانست كه بكدامين‌

[١] آل عمران: ٣٠.