ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٢٨ - مجلس سى و چهارم شنبه ٢٦ شعبان ٤١٠

اى على، همانا هدايت، پيروى فرمان خداست نه پيروى از هواى نفس و دلخواه خود، و گويا با گروهى روبرو هستى كه قرآن را تأويل و توجيه نموده، و به شبهات (و مسائل قابل توجيه و چند پهلو) چنگ زده، و شراب را بنام آب انگور، و كمفروشى را با (اداى) زكات‌[١]، و رشوه را بنام هديه و پيشكش حلال مى‌شمرند. و عرضكردم: اى رسول خدا بنا بر اين وقتى چنين كنند چگونه‌اند؟ آيا مرتدّ و برگشتگان از دين‌اند يا اهل فتنه و آزمايش؟ فرمود: آنان اهل فتنه‌اند، متحيّر و سرگردان در آن گردش كنند تا عدل گريبانگيرشان شود. عرضكردم: اى رسول خدا، عدل از جانب ما يا از سوى غير ما؟ فرمود: بلكه از جانب ما، خداوند (دين را) بدست ما گشوده، و بدست ما پايان بخشد، و بواسطه ما خداوند ميان دلها پس از شرك آورى مهر و دوستى انداخت، و بواسطه ما نيز ميان دلها پس از فتنه مهر و دوستى اندازد، عرضكردم: سپاس خدا را بدان چه كه از فضل خويش بما ارزانى داشته است.

٨- ابو الورد گويد: از امام باقر ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: چون روز قيامت‌

[١] مانند پاره‌اى از مردم كه كسب حرام دارند و از هر طريقى پول انباشته مى‌كنند و مى‌گويند خمس آن را مى‌دهيم پاك مى‌شود.