مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣١ - دسته هفتم رواياتى است كه درباره فضيلتهاى اهل بيت عليهم السلام بحث مىكند

يعنى قيام و ظهور وى و گسترش عدالت توسط او در روى زمين به‌طور صريح و روشن در آياتى از همين قرآن حاضر مطرح شده است، زيرا اگر آنچه بر صدق او دلالت دارد، از اضافه‌هايى باشد كه نزد خود اوست و مسلمانان از قبل با آن آشنايى ندارند «دور» مى‌شود [و نمى‌تواند امامت او را ثابت كند] چرا كه يك شى نمى‌تواند معرّف خودش باشد.

پس حتما امام زمان (عج) انگشت روى جاهايى از قرآن حاضر مى‌گذارد كه دلالتش بر صدق گفتارش، پيش از آن پنهان است و با ارشاد او، مردم به حقايق درخشانى پى مى‌برند كه قبلا با آن آشنا نبودند و نمى‌دانستند چگونه از قرآن استنباط مى‌شود.

دسته هفتم: رواياتى است كه درباره فضيلتهاى اهل بيت عليهم السّلام بحث مى‌كند

؛ فضيلتهايى كه در طى آيات قرآن كريم نهفته مى‌باشد و اگر قرآن- همان‌طور كه خداوند نازل كرده- دست نخورده و تروتازه قرائت مى‌شد و تيرگيهاى اوهام با آن آميخته نمى‌گشت و صفا و روشنى آن را كينه‌توزيها آلوده نمى‌ساخت، با دلايل واضح و بيّنات گويا، شرافت و مقام والاى آنان را نزد خداوند- عز و جل- بازگو مى‌نمود، ولى افسوس كه هميشه دستهاى ناپاك در آلوده ساختن حقايق و وارونه نشان دادن آن در كار بوده است تا جلو پرتوافشانى مقدس و ملكوتى قرآن عزيز را بگيرند.

اين «ابن جرير طبرى» است كه مذبوحانه تلاش مى‌كند يكى از بزرگترين فضيلتهاى اهل بيت عليهم السّلام را بپوشاند. او مى‌گويد: اهل تفسير، در معناى اين آيه اختلاف دارند: «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌؛[١] بگو: من هيچ پاداشى‌

[١] . شورى( ٤٢) آيه ٢٣.