مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٦ - ١٧ - پندار بىپايه!

تنها مى‌گويد: موجود باش و آن، فورا موجود مى‌شود.»

اما قضاى تشريعى عبارت است از تكليف بندگان به صورت امر و تشويق يا نهى و بازداشتن و بندگان خدا در اطاعت يا سرپيچى نمودن مختارند و اين اختيار، براى آزمايش و امتحان بندگان مفيد است، چرا كه تكليف بدون اختيار معنا ندارد.

خداوند متعال مى‌فرمايد: «إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً ...؛[١] هنگامى كه خدا و پيامبرش فرمانى قطعى و الزامى صادر كردند.»

همين‌طور است آيه مورد بحث؛ يعنى خداى متعال حكم قطعى و الزامى نموده است كه جاى هيچ ترديد و بهانه‌جويى در امتثال آن باقى نمى‌ماند.

١٧- پندار بى‌پايه!

باز طبرى از ابن عباس روايت مى‌كند كه آيه‌ «أَ فَلَمْ يَيْأَسِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيعاً»[٢] را «ا فلم/ يتبيّن/ الّذين ...» قرائت مى‌كرد، به او اعتراض شد.

پاسخ داد: گمان مى‌كنم كاتب در حال چرت‌زدن آن را نوشته است. «ابن جريج» مى‌گويد: ابن كثير و غير او پنداشته‌اند كه اين آيه، در قرائت نخستين «افلم/ يتبيّن/ ...» بوده است.[٣]

«ابن حجر» مى‌گويد: «اين حديث را طبرى به سند صحيحى روايت كرده كه همه رجال آن، از رجال بخارى هستند.»[٤]

«زمخشرى» اين نسبت را شديدا انكار كرده مى‌نويسد: «گفته‌اند هنگامى كه كاتب در حال چرت‌زدن بوده دندانه‌هاى «سين» را نوشته است، ولى اين سخنان‌

[١] . احزاب( ٣٣) آيه ٣٦.

[٢] . رعد( ١٣) آيه ٣١: آيا مؤمنان هنوز ندانسته‌اند كه اگر خدا بخواهد همه مردم را( به اجبار) هدايت مى‌كند.

[٣] . جامع البيان، ج ١٣، ص ١٠٤.

[٤] . فتح البارى، ج ٨، ص ٢٨٢.