مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٨١ - پندارهاى نويسنده فصل الخطاب

«٧٢ كتاب آسمانى را خوانده و در همه آنها تاريخ زندگى پيامبر و عترتش مطرح شده و آنان برترين آفريده‌هاى خداوند بعد از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امان خدا در زمين هستند.»[١]

و حديث ديگرى كه از اين هم عجيبتر است. «هشام دستوايى» از «ابن شمر» از «جابر جعفى» از «سالم بن عبد الله بن عمر بن خطاب» روايت مى‌كند كه «امام باقر عليه السّلام در مكه كنار حجر الاسود مى‌گفت: شنيدم كه پدرم گفت: از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه فرمود: خداوند- عز و جل- در شب معراج به من وحى كرد: اى محمد! آيا دوست دارى اسامى امامان از خاندانت را ببينى؟

گفتم: آرى.

فرمود: جلوتر برو.

جلوتر رفتم. ناگاه اين نامها را ديدم: على، حسن، حسين، على بن الحسين، محمد بن على، جعفر بن محمّد، موسى بن جعفر، على بن موسى، محمد بن على، على بن محمد، حسن بن على و حجّت قائم كه گويا مانند ستاره‌اى درخشان در ميان آنان بود.

پرسيدم: پروردگارا! اينان چه كسانى هستند[٢]؟

فرمود: آنها امامان هستند.

جابر مى‌گويد: به سالم گفتم: تو را به خدا سوگند! آيا كسى- جز پدرت- به تو از اين اسامى خبر داده است؟

گفت: حديث از پيامبر را نه، ولى روزى با پدرم پيش كعب الاحبار بوديم شنيدم كه مى‌گفت: امامان از اين امت به تعداد نقيبان بنى اسرائيل خواهند بود. در اين هنگام على بن ابى طالب آمد. پس كعب گفت: اين گرانقدر، نخستين آنان‌

[١] . فصل الخطاب، صص ١٨٣- ٢٠٩.

[٢] . پناه بر خدا! گويا پيامبر پس از چند ثانيه فراموش كرد كه آنان امامان از خاندانش هستند. م.