مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٧ - ٤ خداوند حافظ قرآن است

مى‌شويم. گفته‌اند: آيه‌ «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ»[١] در اصل‌ «... ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ‌ فى على ...» بوده است.[٢]

نابخردانه‌تر اين‌كه پنداشته‌اند بيش از يك‌سوّم قرآن؛ يعنى بيش از دوهزار آيه از ميان آيه سوّم سوره «نساء» حذف شده است، چون- به پندار آنها- آغاز آيه با انجام آن تناسب ندارد، چرا كه آغاز آيه درباره اجراى عدالت در مورد يتيمان صحبت مى‌كند و ذيل آن درباره تعدّد همسران. پس مطالب فراوانى بين اين دو جمله بوده كه افتاده است.[٣]

آرى! با اين افكار بى‌پايه- كه به شوخى و هذيان شبيه‌تر است- خواسته‌اند نظم اين آيه شريفه را توجيه كنند.

كوتاه سخن اين‌كه پندار تحريف- خواه به افزايش و كاستى يا تبديل و جابه‌جايى- با جايگاه بلند و معجزه‌آساى قرآن در فصاحت و بلاغت به هيچ‌وجه سازگار نيست و منافات آشكار دارد.

٤. خداوند حافظ قرآن است.

خداوند كريم مى‌فرمايد: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ؛[٤] ما قرآن را نازل كرديم و خود ما بطور قطع نگهدار آنيم.»

اين آيه شريفه، جاودانگى قرآن و سلامت آن از هرگونه حادثه و دستبرد را در همه عصرها و نسلها تضمين كرده و اين يك ضمانت و پيمان الهى است كه هرگز خلاف آن رخ نخواهد داد، زيرا وعده خداوند صادق و تخلف‌ناپذير است‌ «إِنَّ اللَّهَ*

[١] . مائده( ٥) آيه ٦٧: اى پيامبر! فرمانى كه از سوى پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر انجام ندهى، رسالت او را انجام نداده‌اى.

[٢] . جزائرى، منبع الحياة، ص ٦٧.

[٣] . همان، ص ٦٦.

[٤] . حجر( ١٥) آيه ٩.