مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٢٢ - همگونى رويدادها در گذشته و حال

علامه محقق «فخر الاسلام» تشكيك‌هاى فنى و تاريخى، به درستى استناد انجيلها وارد ساخته كه آن را از تعداد بى‌شمارى از پيشينيان مسيحيّت نقل مى‌كند.[١]

«پاستيس» مى‌گويد: «اين عهد جديد نه تأليف حضرت مسيح است و نه تأليف حواريون او، بلكه شخصى ناشناس اين كتابها را نوشته و به حواريون عيسى و شاگردان آنها نسبت داده است.»

فخر الاسلام به دنبال اين سخن مى‌گويد: «وى كه از محققان فرقه «مانيكيز» و از دانشمندان قرن چهارم است به حقيقت پى برده و حق مطلب را ادا كرده و شايد آن شخص ناشناس از دشمنان حضرت مسيح و مادر صدّيقه‌اش بوده است، چرا كه در اين كتابها، ناسزاها و ناشايستهايى را به آنان نسبت داده- كه [تنها از دشمنان ساخته است‌]- خدا رسوايش كند و از رحمت خويش دور سازد.»[٢]

اين بود سرگذشت «عهدين» در طول تاريخ. بنابراين بطور مسلّم اصل عهدين باقى نمانده و آنچه در دست است فرع آن مى‌باشد؛ يعنى تنها ترجمه‌ها و پاره‌اى از تعليمات دينى كه در لابه‌لاى نقل رويدادهاى تاريخى گنجانده شده است.

در نتيجه، موضوعى براى تحريف نمانده تا قائلان به لزوم همگونى بين رخدادهاى گذشته و حال، آن را مطرح كنند و قرآن را با آن بسنجند.

همگونى رويدادها در گذشته و حال‌

اكنون نوبت به اين بحث رسيده كه بدانيم منظور از همگونى حوادث گذشته و حال چيست؟ پيداست شيوه‌هاى زندگى، بستگى به شرايط، زمينه‌ها و اوضاع و احوال هردوره و عصرى دارد كه برحسب تفاوت اجتماعات گوناگون، در طول‌

[١] . انيس الاعلام، ج ٢، ص ٦١- ٦٧.

[٢] . همان، ج ٢، ص ٧٢.