مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢١٠ - دسته اول روايات تفسيرى است كه آيهاى را توضيح مىدهد
كردهاند- تفسير مىنمودند و طبق خواهشهاى نفسانى و آراى خود تفسير نمىكردند، هرگز دو نفر هم، باهم اختلاف نمىكردند، زيرا كه در مبدأ وحدت، اختلافى نيست.
و اين تحقيقى است ارزشمند و دقيق كه فقط روشنبينان و ژرفانديشان در دين، به آن دست مىيابند، نه كسانى كه فريفته سخنان گزاف مىشوند.
٨. و همينطور است رواياتى كه لفظ «فى علىّ» را در موارد متعدّدى مىافزايد كه همه براى مشخص كردن روشنترين افراد بهعنوان توضيح و تفسير است نه اينكه بخواهد عبارتى بر متن بيفزايد.
يكى از آنها روايتى است كه كلينى- با سندى ضعيف- از «عبد الرحمن بن كثير» نقل كرده كه از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: «ذلك بانّهم قالوا للّذين كرهوا ما نزّل اللّه سنطيعكم فى بعض الامر.»[١]
پاسخ داد: به خدا سوگند! درباره آن دو و پيروانشان نازل شده و آن گفتار خداوند- عزّ و جل- است كه جبرئيل بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل كرد: «ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ فى علىّ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ؛[٢] اين به خاطر آن است كه آنان- براى كسانى كه نزول وحى الهى را/ درباره على/ ناخوش داشتند- گفتند: به زودى در بعضى امور از شما پيروى مىكنيم.»
خيلى روشن است لفظ «فى علىّ» مورد نزول آيه را بيان مىكند كه آن منافقان را خشمگين ساخته بود، چرا كه از فرمان خداوند درباره رهبرى حضرت على عليه السّلام و مسأله خمس بدشان مىآمد چنانكه در ذيل حديث، به آن اشاره شده است.[٣]
٩. همينطور است رواياتى كه در لابهلاى قرائتها كلمه «بمحمّد» را بهعنوان
[١] . محمّد( ٤٧) آيه ٢٦.
[٢] . كافى، ج ١، ص ٤٢٠ و ٤٢١، شماره ٤٣.
[٣] . علامه مجلسى در توضيح اين تأويل بهطور مفصل سخن گفته است. ر. ك: مرآت العقول، ج ١، ص ٣٢٢ و ٣٢٣.