مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٨ - ١٨ - چهار كلمه نادرست!
ب) آيه ٦٩ سوره مائده «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ» به رفع صابئون كه به اسم انّ (الّذين امنوا) عطف شده [و چون الّذين در موضع نصب است، معطوف بر آن نيز بايد منصوب و به صورت صابئين[١] باشد].
ج) آيه ١٦٢ سوره نساء «لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ»[٢] كه «مقيمين» چون عطف بر «مؤمنون» شده بايد مرفوع [و به صورت مقيمون] باشد.
مىگويد: «از عايشه درباره اين آيات پرسيدم.
گفت: فرزند خواهرم! اينها كار كاتبان است كه اشتباه نوشتهاند!». سيوطى مىنويسد: «سند اين روايت به تأييد شيخين [بخارى و مسلم] صحيح است.[٣]»
د) به تابعى گرانقدر «سعيد بن جبير» هم نسبت دادهاند كه گفته: چهار حرف غلط در قرآن مشاهده مىشود سه مورد آن همان است كه ذكر شد و مورد چهارم آيه دهم سوره منافقون مىباشد «فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ؛ تا صدقه بدهم و از صالحان باشم» به جزم مضارع (اكن) كه به (اصّدّق) عطف شده و چون «اصّدّق» به تقرير ناصب (ان) بعد از فاء عطف، منصوب شده [معطوف بر آن نيز، بايد منصوب گردد].[٤]
و از «ابو خالد» هم روايت شده كه «از «ابان بن عثمان»- آن شخصيّت برجسته و بزرگ علمى- پرسيدم: چرا «المقيمين الصّلوة» منصوب است با اينكه كلمات پس و پيش آن همگى مرفوعند؟
گفت: اين اشتباه از ناحيه كاتب رخ داده، چون وقتى كلمات قبل از آن را
[١] . رفع جمع مذكّر سالم به« واو» و« نون»( ون) و نصب و جرّ آن به« يا» و« نون»( ين) است. م.
[٢] . ولى راسخان در علم از آنها و مؤمنان( از امت اسلام) به تمام آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو نازل گرديده، ايمان مىآورند، همچنين نمازگزاران و زكاتدهندگان.
[٣] . الاتقان، ج ١، ص ١٨٢.
[٤] . سجستانى، المصاحف، ص ٣٣ و ٣٤.