مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٠ - ١ - آيه رجم!

شيخ «ابو جعفر طوسى» در ذيل آيه ٢٤ سوره محمّد صلّى اللّه عليه و آله‌[١] مى‌نويسد: «اين آيه، گفتار نادانان اهل حديث را باطل مى‌سازد، چرا كه آنها مى‌گويند: شايسته است احاديث را همان‌گونه كه به ما رسيده روايت كنيم هرچند معناى درستى نداشته باشد.»[٢]

آرى! حشويه با اين شيوه مبتذل، چنته‌هاى خود را از احاديث پراكنده و روايات دور از واقعيّت پر كرده، راه را براى رونق يافتن اسرائيليّات و انتشار افسانه‌هاى دروغين هموار ساخته‌اند. به همين دليل، كتابهاى حديث و تفسير- بى‌جهت- حجيم و قطور شده و بسيارى از آن مطالب، به كتابهاى تاريخ نيز راه يافته است.

و بدين ترتيب، در لابه‌لاى متاع كم‌ارزش حشويه، توده‌اى از اخبار تحريف انباشته شده كه در مجموعه‌هاى بزرگ حديثى اهل سنت- مثل صحاح سته و جز آن- منعكس شده است.

اما اين مشكل نزد شيعيان جايى ندارد، چون اين روايات ضعيف و بى‌ارزش را به كلى مردود مى‌دانند، چرا كه نه سند درستى دارند و نه محتوايشان با اصول مذهب سازگار است.

اينك نمونه‌هايى از احاديث تحريف را كه حشويه نقل نموده و نويسندگان كتابهاى حديثى آن را ضبط كرده‌اند يادآور شده، به دنبال هريك توضيح لازم را ارائه خواهيم داد.

١- آيه رجم!

«عمر بن خطاب» همواره مى‌پنداشت حكم سنگسار كردن زانى محصن، يك‌

[١] . أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‌ قُلُوبٍ أَقْفالُها آيا آنها در قرآن تدبر نمى‌كنند يا بر دلهايشان قفل نهاده شده است؟!

[٢] . التبيان، ج ٩، ص ٣٠١ و براى آگاهى بيشتر ر. ك: التمهيد، ج ٣، ص ٥٦.