مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥١ - ٧ سخنان اهل بيت عليهم السلام در عدم تحريف قرآن
او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه اديان غالب سازد هرچند مشركان كراهت داشته باشند.»
امام عليه السّلام پاسخ دادند: «ليظهره على الاديان عند قيام القائم- عجّل اللّه فرجه-؛ خداوند پيامبرش را فرستاد ... تا او را بر همه اديان پيروز گرداند و اين امر هنگام قيام قائم (عج) تحقق مىيابد، چرا كه خداوند مىفرمايد: وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ بولاية علىّ- عليه السّلام-؛ خداوند نورش را به كمال مىرساند هرچند منكران ولايت على عليه السّلام خوششان نيايد.
راوى مىگويد: پرسيدم: اين تفسير طبق تنزيل آيه است؟
امام پاسخ دادند: آرى آنچه من گفتم تنزيل است، ولى تفسيرهاى ديگر تأويلاتى است [بىاعتبار].»[١]
[دقت كنيد] امام عليه السّلام نور خدا را به ولايت تفسير مىكند و براى اين تفسير به آيه ٨ سوره تغابن استشهاد نموده، چون با پيروى از شريعتى كه از نزد خدا نازل شده در سايه ولايت الهى قرار مىگيريم كه در رهبرى امامان معصوم و جانشينان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله امتداد و تجلى مىيابد؛ ريسمانى كه از آسمان تا زمين كشيده شده است.
راوى از اين تفسير بسيار جالب امام به شگفت آمد؛ تفسيرى كه هنوز به گوشش نخورده و كسى زبان بدان نگشوده بود. لذا پرسيد: «آيا اين تفسير مطابق شأن نزول آيه مىباشد و به همين معنا آيه نازل شده است؟
امام عليه السّلام پاسخ مىدهد: آرى! آنچه بيان كردم تفسير صحيح آيه است و تفسيرهاى ديگر درباره اين آيه تأويلاتى است بىدليل.»
گواه مطلب اين است كه امام عليه السّلام آنچه را بيان مىكند جزء آيه نمىشمارد- همانگونه كه قائلان به تحريف پنداشتهاند- بلكه آن را تفسير مىداند؛ تفسيرى
[١] . كافى، ج ١، ص ٤٣٢، شماره ٩١.