مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤ - ٥ باطل در حريم قرآن راه ندارد

اصالت نصّ موجود يقين كامل دارند.

٥. باطل در حريم قرآن راه ندارد

خداوند متعال مى‌فرمايد: «وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ* لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ؛[١] و اين كتابى است قطعا شكست‌ناپذير* كه هيچ‌گونه باطلى، نه از پيش‌رو و نه از پشت سر (نه در گذشته و نه در آينده) به سراغ آن نمى‌آيد، چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته ستايش، نازل شده است.»

دلالت اين آيه، از آيه قبل هم روشنتر است. خداى حكيم وعده مى‌دهد كه قرآن از نابودى و شكست در امان بوده و دست حوادث روزگار به بلنداى آن نخواهد رسيد و براى هميشه مصون و محفوظ مى‌ماند و راه خود را به سوى آينده‌اى درخشان گشوده و با سلامت به پيش مى‌رود.

«حكيم» اشاره به آن است كه حكمت او ضامن حفظ و پاسدارى از آن براى هميشه خواهد بود و «حميد» يعنى كسى كه كارهايش پسنديده است و به خاطر آن مورد ستايش قرار مى‌گيرد، پس وعده خود را انجام مى‌دهد و هرگز از آن تخلف نمى‌كند.

قائل به تحريف نيز به اين آيه توجه داشته و اعتراف دارد كه هرگونه تغييرى در مورد قرآن رخ دهد، مصداق باطل است و با ظاهر آيه شريفه منافات دارد، اما پنداشته «باطل» در آيه شريفه به‌معناى ديگرى است مى‌گويد: «منظور از نفى بطلان اين است كه احكام ضد و نقيض در قرآن وجود ندارد و خبرهايش يكديگر را تكذيب نمى‌كند»[٢] [و اين معنا ارتباطى با نفى تحريف ندارد].

به نظر مى‌رسد تعبيرات آيه را به دقت مورد توجه قرار نداده بويژه جمله «لا يأتيه الباطل»؛ يعنى چنان عزيز و نفوذناپذير است كه باطل نمى‌تواند مرزهاى آن را

[١] . فصلت( ٤١) آيه ٤١ و ٤٢.

[٢] . فصل الخطاب، ص ٣٦١.