مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٩٠ - انتساب رساله به اشعرى

هيچ سودى ندارد.»[١]

اينك برخى از مهمترين منابع مورد استناد نورى- در نقل اين روايات- را ارزيابى مى‌كنيم.

كتابهاى مورد اعتماد نورى فاقد اعتبارند

١. رساله‌اى ناشناس‌

قائلان به تحريف به رساله‌اى اعتماد كرده‌اند كه نويسنده‌اش دقيقا شناخته شده نيست و با اين‌كه يك متن بيشتر نيست، نامهاى متعددى دارد و با نام «رساله ناسخ و منسوخ» به سعد بن عبد الله اشعرى (متوفاى ٣١٠ ه. ق.) و با نام «ماورد فى صنوف آيات القرآن» به محمد بن ابراهيم نعمانى (متوفاى ٣٦٠ ه. ق.) و با نام «رساله محكم و متشابه» به سيد مرتضى (متوفاى ٤٣٦ ه. ق.) منسوب گشته است.[٢]

[انتساب رساله به اشعرى‌]

علامه مجلسى پس از آن‌كه رساله منسوب به نعمانى را به‌طور كامل نقل كرده، مى‌نويسد: «يك كتاب قديمى يافتم كه با اين عبارت شروع شده:

حدّثنا جعفر بن محمّد بن قولويه، قال: حدّثنى سعد الاشعرى ابو القاسم- و هو مصنّفه- الحمد للّه الّذى ...؛ جعفر بن محمد بن قولويه براى ما روايت كرد كه ابو القاسم سعد اشعرى- نويسنده كتاب- براى ما اين‌چنين حديث گفت:

الحمد لله ... و صلّى اللّه على محمّد و آله، مشايخ ما از اصحابمان از ابو عبد الله عليه السّلام‌

[١] . ر. ك: مشروح سخنان وى در مقدمه تفسير آلاء الرحمن، ص ٢٦.

[٢] . و اخيرا احتمال داده شده كه نويسنده آن، حسن بن على بن ابى حمزه بطائنى- از رؤساى واقفيّه- باشد، ولى اين احتمال، بسيار بعيد است و فرضا چنين باشد، حال بطائنى در اين جهت از ديگران بهتر نيست.