مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٣ - جانشينان پيامبر صلى الله عليه و آله در قرآن
در آن با او شريك نبود.»
او مىافزايد: «خداوند آيهاى در قرآن نازل نفرمود، مگر اينكه على عليه السّلام سردسته آن بود.»
٥- و از امام سجّاد عليه السّلام روايت مىكند كه «قرآن بر ما نازل شد و آيات كريمه آن براى ماست.»[١]
و ديگر روايات صحيح الاسنادى كه به ترتيب سورهها نقل كرده و شمار آن به ١١٦٠ حديث مىرسد و آنها را از منابع معتبر شيعه و اهل سنت گردآورى نموده است.
٦- و به همين معنا- در بيانى گستردهتر- از امامان عليهم السّلام روايت شده كه «هرگاه شنيدى خداوند يكى از افراد اين امت را به خوبى ياد مىكند، منظور ما هستيم و هرگاه شنيدى خداوند قومى از گذشتگان را به بدى ياد مىكند، آنها دشمنان ما هستند.»[٢]
دليل اين سخن، موضوع دوستى و دشمنى براى خداست و روايات فراوانى به اين مضمون رسيده كه «آيا دين جز حبّ و بغض فى الله است؟»[٣]
خداوند متعال مىفرمايد: «وَ اعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ
[١] . شواهد التنزيل، صص ٥٢- ٥٥.
[٢] . تفسير عياشى، ج ١، ص ١٣، شماره ٣.
[٣] . كافى، ج ٢، ص ١٢٤، باب« الحبّ فى اللّه و البغض فى اللّه»: امام صادق عليه السّلام مىفرمايد:« هركس براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد و به خاطر خدا عطا كند، از كسانى خواهد بود كه ايمانشان كامل شده است.» و مىگويد:« از محكمترين دستگيرههاى ايمان اين است كه براى خدا دوست بدارى و براى خدا دشمن بدارى و در راه خدا عطا كنى و در راه خدا منع كنى.» همچنين مىفرمايد:« كسى كه به خاطر دين دوست ندارد و به خاطر دين دشمنى نكند، دين ندارد.»
و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد:« تو با كسى هستى كه دوستش مىدارى» و در ج ٨، ص ٦٧، شماره ٢٤ مىخوانيم كه امام سجاد عليه السّلام فرمود:« كسى از شما خدا را بيشتر دوست دارد كه بهتر عمل كند.»
و در ص ١٤ در آخر نامه امام صادق عليه السّلام به اصحابش مىخوانيم:« هركس خوشحال مىشود كه بداند خدا او را دوست دارد، پس به اطاعت خدا عمل كند و از ما پيروى نمايد.»