مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٠ - سادهانديشى دردآور!

ساده‌انديشى دردآور!

از موثقترين مشايخ خود «سيد بحرانى» حكايت كرده كه او از شيخ خود «حرفوشى» نقل مى‌كند كه در يكى از مساجد دورافتاده شهر «دمشق» مردى را ملاقات نموده كه خود را «معمّر ابو الدنيا» معرفى كرده، گفت: «من با حضرت على و ديگر امامان عليهم السّلام مصاحبت داشته و احاديث آنان را يك‌به‌يك شنيده‌ام. همچنين مشايخ حديث و نويسندگان كتابها را ديده و حديث آنها را شنيده‌ام!»

حرفوشى از او اجازه مى‌خواهد تا روايات را به او اسناد دهد و او اجازه مى‌دهد. از آن پس شيخش مى‌گفت: «ما از اين به بعد، روايات را از نويسندگان كتابها با اين اسناد كوتاه نقل مى‌كنيم.»

و اين‌چنين، سيد جزائرى از اين پيشامد ناگهانى مسرور و سرمست گشته، مى‌گويد: «آرى! ما هم روايات كتب اربعه را از محمدهاى سه‌گانه با همين اسناد [طلايى‌] روايت مى‌كنيم.»[١]

كتاب «انوار نعمانيه» كه از بهترين نوشته‌هاى اوست و اخبارى‌ها آن را از كتابهاى خيلى مهمّ خود مى‌دانند- آكنده است از اخبار و قصه‌هايى خرافى كه هرگز همانند آن در كتابهاى اصحاب اماميّه ما يافت نمى‌شود.

همين كتاب منبع اصلى عقيده تحريف بوده‌[٢] و «نورى» بر آن اعتماد و به پيروى از آن، عقيده تحريف را انتخاب كرده است.[٣] وى قرائتهاى معروف را نادرست شمرده مى‌گويد: «پذيرش تواتر قرائتهاى سبعه، موجب از كار افتادن‌

[١] . الانوار النعمانيه، ج ٢، ص ٧ و نيز روايت به اين اسناد پوشالى بطور صريح در ج ٢، ص ٣٨٢، در يك قصّه تخيلى محض آمده است.

[٢] . همان، ج ٢، ص ٣٥٧ و ج ١، صص ٩٧- ٩٨ و ٢٧٧.

[٣] . فصل الخطاب، ص ٢٥٠.