مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣ - ٤ تحريف در لهجه و نحوه گويش؛
ما اين قرائتها را جايز نمىدانيم، چرا كه قرآن يكى است و از نزد خداى يكتا نازل شده همانطور كه امام باقر و صادق عليهم السّلام فرمودهاند.[١]
٤. تحريف در لهجه و نحوه گويش؛
يعنى همانگونه كه لهجه قبيلههاى مختلف عرب هنگام تكلّم به حرف يا كلمهاى- در حركات و نحوه ادا نمودن- متفاوت است [قرآن را نيز به لهجه خودشان تلاوت كنند].
اين مسأله تا جايى كه ساختمان اصلى كلمه محفوظ باشد و معناى آن تغيير نكند مجاز است. ما حديث «سبعة احرف؛ هفت حرف»[٢] را- بر فرض كه از نظر سند درست باشد- بر اين معنى تفسير مىكنيم كه منظور از آن، لهجههاى متعدد عرب است حتى اگر لهجه عربى هم نباشد «فرشتگان آن را به صورت عربى بالا مىبرند.»[٣]
ولى اگر اختلاف لهجه موجب لحن و غلط و مخالفت با قواعد صرف و نحو شود، قرائت به آن مجاز نيست. خداوند متعال مىفرمايد: «قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ؛[٤] قرآنى است عربى و فصيح و خالى از هرگونه كجى و نادرستى.»
در ضمن به ما دستور دادهاند قرآن را به عربى صحيح تلاوت كنيم. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد: «تعلّموا القرآن بعربيّته؛ قرآن را به همان صورت عربى فرابگيريد.»[٥]
همچنين اگر «تحريف لهجهاى» باعث تغيير معنى كلمه شود نيز جايز نيست خصوصا اگر از روى عمد و هدف نامقدّسى باشد، همانگونه كه يهوديان هنگام
[١] . كافى، ج ٢، ص ٦٣٠، حديث ١٢ و ١٣:« انّ القرآن واحد نزل من عند واحد» و براى شرح بيشتر ر. ك:
التمهيد، ج ٢، ص ٥٧.
[٢] . رواياتى به اين مضمون كه:« انّ القرآن نزل على سبعة احرف؛ قرآن بر هفت حرف نازل شده است.» به التمهيد، فى علوم القرآن، ج ٢، ص ٩٣ به بعد مراجعه نمائيد. م.
[٣] . وسائل الشيعه، ج ٤، ص ٨٦٦، حديث ٤.
[٤] . زمر( ٣٩) آيه ٢٨.
[٥] . وسائل الشيعه، ج ٤، ص ٨٦٥، حديث ١؛ و نيز ر. ك: التمهيد، ج ٢، ص ٩٨ به بعد.