مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٢٤ - همگونى رويدادها در گذشته و حال

خداوند كريم مى‌فرمايد: «إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ؛[١] همه برادرند و بر تختها روبه‌روى يكديگر قرار دارند»

«قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ؛[٢] بگو! چه كسى زينتهاى الهى را كه براى بندگان خود آفريده و روزى‌هاى پاكيزه را، حرام كرده است؟».

در عين حال مى‌فرمايد: «وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ؛[٣] هركس از حدود الهى تجاوز كند به خويشتن ستم كرده است» زيرا هركس پا از گليم خود درازتر كند ديگران هم به حريم او تجاوز خواهند كرد. در نتيجه، زندگى انسان، تبديل به جهنمى سوزان مى‌شود كه بى‌نظمى و هرج‌ومرج شديد، سراسر آن را فرا خواهد گرفت چنان‌كه خداوند مى‌فرمايد: «ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ؛[٤] فساد، در خشكى و دريا به دليل كارهايى كه مردم انجام داده‌اند آشكار شده است.»

امام صادق عليه السّلام نيز مى‌فرمايد: «انّ اللّه جعل لكلّ شى‌ء حدا و لمن جاوز الحدّ حدّا؛)[٥] خداوند براى هرچيزى حدّ و مرزى قرار داده و براى كسى كه از حدّ بگذرد نيز حدّ و كيفرى قرار داده است.»

درست است كه انسان آفريده شده تا آزادانه زندگى كند، ولى آزادى، رهايى از هر قيد و بند نيست، بلكه آزادى به‌معناى امكان بهره‌بردارى از حقوق خويشتن است؛ همان حقوقى كه قانون شرع مقدس، حدود آن را مشخص مى‌كند.

بنابراين، بهره‌ورى از لذّتهاى زندگى در چارچوب قانون، موهبتى الهى است با

[١] . حجر( ١٥) آيه ٤٧.

[٢] . اعراف( ٧) آيه ٣٢.

[٣] . طلاق( ٦٥) آيه ١.

[٤] . روم( ٣٠) آيه ٤١.

[٥] . وسائل الشيعه، ج ١٨، ص ٣١٠، شماره ٣.