مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٤ - ٦ - از بين رفتن قرآن با كشته شدن حاملان آن!

گفت: «قرآن يك ميليون و بيست‌وهفت هزار (٠٠٠، ٠٢٧، ١) حرف دارد.

پس هركس آن را با صبر و براى خدا بخواند در برابر هر حرفى همسرى از حور العين خواهد داشت.»[١]

نمى‌دانيم خليفه چه وقت علم رياضيات و آمار را آموخته و چه كسى در آن هنگام حروف قرآن را شمرده بود با اين‌كه در حديثى از ابن عباس مى‌خوانيم:

«قرآن سيصد و بيست و سه هزار و ششصد و هفتاد و يك حرف (٦٧١، ٣٢٣) دارد[٢]» عددى كه [تقريبا] مطابق واقع است.

«ذهبى» مى‌نويسد: «تنها كسى كه اين خبر باطل را نقل كرده محمد بن عبيد است.»[٣]

گويا «ابن عبيد» هم از رياضيات سردرنمى‌آورده، زيرا اگر مسأله همان‌طور باشد كه او پنداشته، بايد بيش از دوسوّم قرآن از بين رفته باشد؛ يعنى:

٠٧٠٣٣٢٩- ٦٧١، ٣٢٣- ٠٠٠، ٠٢٧، ١

٦- از بين رفتن قرآن با كشته شدن حاملان آن!

«ابن ابى داود» از «ابن شهاب» روايت كرده كه گفت: «قرآن فراوانى نازل شد پس دانايان به آن- كه حافظ آن بودند- در روز «يمامه» كشته شدند و بعد از آنان دانسته و نوشته نشد.»[٤]

بايد پرسيد: مگر قرآن- منحصرا- در سينه آن قاريان قرار داشت و ديگران؛ يعنى بزرگان اصحاب از آن بى‌بهره بودند، بويژه قاريان معروفى كه در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شناخته شده و همچنان در قيد حيات بودند؟!

[١] ( ١ و ٢). الاتقان، ج ١، ص ١٩٨.

[٢] ( ١ و ٢). الاتقان، ج ١، ص ١٩٨.

[٣] . ميزان الاعتدال، ج ٣، ص ٦٣٩.

[٤] . منتخب كنز العمال در حاشيه مسند احمد، ج ٢، ص ٥٠.