مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٢ - پاسخ به يك ايراد

مى‌خوانيم: «قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً* رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ مُبَيِّناتٍ؛[١] خداوند به سوى شما ذكر (و آنچه مايه تذكر است) نازل كرد* رسولى كه آيات روشن و روشنگر خدا را بر شما تلاوت مى‌كند.»

در اين صورت، آيه ارتباطى با حفظ قرآن از تحريف پيدا نمى‌كند، اما مفسران گفته‌اند: آيه، محذوفى دارد و در اصل چنين بوده «و ارسل رسولا ...؛ و پيامبرى فرستاد ...» چرا كه «رسولا» نمى‌تواند تفسير و بيان براى «ذكرا» باشد، زيرا در آن صورت، با تعبير انزال (نازل كردن) مناسب نبود.

علاوه بر اين، پيش از آيه حفظ، كلمه «الذكر» مشخصّا به‌معناى قرآن آمده‌[٢] كه قرينه خوبى است بر اين‌كه منظور از آن در آيه حفظ نيز قرآن است و هيچ دليلى براى آن احتمال خلاف ظاهر وجود ندارد.[٣]

پاسخ به يك ايراد

امام فخر رازى مى‌گويد: «استدلال به آيه حفظ، درست نيست چون قائلان به تحريف ممكن است بگويند: همين آيه نيز جزء اضافاتى است كه بر قرآن افزوده شده.»[٤]

حضرت استاد آية الله خوئى (ره) مى‌نويسد: «حاصل ايراد اين است كه اى بسا مدّعى تحريف بگويد: تحريف به خود اين آيه نيز- كه بخشى از قرآن است- راه يافته، پس استدلال به آن «دور» است و «دور» باطل مى‌باشد.»[٥]

[١] . طلاق( ٦٥) آيه ١٠ و ١١.

[٢] . حجر( ١٥) آيه ٦:« وَ قالُوا يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ؛ و گفتند: اى كسى كه ذكر[- قرآن‌] بر او نازل شده، مسلما تو ديوانه‌اى.»

[٣] . خوئى، البيان، ص ٢٢٦.

[٤] . تفسير كبير، ج ١٩، ص ١٦١.

[٥] .« دور» يك اصطلاح منطقى است، به معنى وابسته بودن وجود يك شى‌ء، به خودش و اثبات يك شى‌ء، به وجود خودش. م.