مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤١ - «ذكر» در آيه حفظ
و چيزى بر فراز آن قرار نمىگيرد. خداوند بزرگ مىفرمايد: «بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ؛[١] بلكه ما حق را بر باطل مىكوبيم تا آن را سركوب و هلاك سازد و اينگونه، باطل محو و نابود مىشود.»
در حقيقت اين آيه به همه پيامبران الهى و حقجويان جهان اطمينان خاطر مىدهد كه علىرغم نيرنگهاى دشمنان و القائات شياطين، دين خدا پايدار مىماند و احكام حياتبخش الهى، گستره گيتى را زير پوشش خود درمىآورد.
«لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ* إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ* فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ* ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ؛[٢] زبانت را به دليل عجله در خواندن آن (قرآن) حركت مده* چرا كه جمع كردن و خواندن آن برعهده ما است* پس هرگاه آن را خوانديم، از خواندن آن پيروى كن* سپس بيان و توضيح آن (نيز) بر ما است.»
هنگامى كه پيك وحى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشد، آنچنان بر ضبط و حفظ دقيق قرآن حرص مىورزيد كه با شتاب آن را مىخواند، مبادا [كلمهاى] از ميان برود و يا فراموش گردد. اين تعجيل، پيش از آن بود كه پيك وحى، قرائت آيه يا سورهاى را كه پشت سرهم نازل مىشد به پايان برساند. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از اين شتاب و سرعت، نهى شد و حفظ و بيان قرآن براى او از جانب خداوند كريم ضمانت شد.
[ «ذكر» در آيه حفظ]
بار ديگر نگاهى به آيه حفظ مىافكنيم: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ؛[٣] ما قرآن را نازل كرديم و خود ما بهطور قطع نگهدار آنيم.»
در اينجا اين ايراد از سوى مخالف مطرح شده كه احتمال دارد منظور از «ذكر» پيامبر صلّى اللّه عليه و آله باشد نه قرآن چون پيامبر تذكردهنده است همانگونه كه در جاى ديگر
[١] . انبياء( ٢١) آيه ١٨.
[٢] . القيامه( ٧٥) آيههاى ١٦- ١٩.
[٣] . حجر( ١٥) آيه ٩.