مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٩٥ - در كتاب«كافى» مطلب ترديدآورى نيست

مى‌بينيد وجود اين مصحف [با آن ويژگيها] ارتباطى با مسأله افزايش و كاستى در متن قرآن ندارد.

در حديث دوّم مى‌خوانيم: «كسى نمى‌تواند ادعا كند كه همه قرآن، ظاهر و باطنش نزد اوست مگر جانشينان [پيامبر صلّى اللّه عليه و آله‌]».

حديث سوم چنين است: «از جمله دانشهايى كه به ما ارزانى شده تفسير قرآن و احكام آن است.»

در حديث چهارم امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد: «من به كتاب خدا از اول تا آخرش آن‌چنان آگاهى دارم كه گويا قرآن در كف دستم قرار دارد.»

در حديث پنجم مى‌گويد: «دانش همه كتاب- به خدا سوگند- نزد ماست.»

و در حديث ششم در تفسير «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ»[١] مى‌فرمايد: «ما را قصد نموده است».

اين حديثها بيش از اين دلالت ندارند كه علم به همه كتاب؛ يعنى علم به ظاهر و باطن آن فقط در اختيار اهل بيت است، چرا كه «اهل خانه از اندوخته‌هاى درون خانه آگاهترند» زيرا وقتى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شهر دانش بود- به اجماع مسلمانان- آنان دروازه‌هاى آن شهر باشكوهند كه ديگران را به آن‌جا رهنمون مى‌شوند.

اين است محتواى اين احاديث شريف و «كلينى» كه به خوبى مفاد و جايگاه سخنان امامان عليهم السّلام را مى‌شناسد آن را در جاى مناسب خود ذكر كرده است.

در نتيجه نسبت مخالفت به او چيزى جز بى‌انصافى و قول زور نيست. خداوند نبخشد كسانى را كه به آسانى سخن بدون علم مى‌گويند.

[١] . رعد( ١٣) آيه ٤٣:« و كسى كه علم كتاب نزد اوست.»