مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٦ - بزرگان شيعه و عدم تحريف قرآن
صادر شده از درجه اعتبار ساقط است، چون گفتارى ناآگاهانه و ادّعايى بدون دليل بوده و هرگز نبايد بافتههاى بىارزش و سست آنان را دليلى بر ضد مذهب شيعه به حساب آورد.
شهيد سعيد «سيد نور الله تسترى»[١] مىگويد: «گاهى گفته مىشود كه شيعه اماميه قائل به تحريف قرآنند، ولى بايد دانست كه تنها گروهى ناچيز- كه در ميان شيعيان به حساب نمىآيند و گفتارشان ارزشى ندارد- چنين توهّمى را در سر پروراندهاند.»[٢]
محقّقان سرشناس اهل سنت نيز به روشنى، موضع دانشمندان شيعه را از قول به تحريف منزه دانستهاند كه در پايان اين بخش، متعرض سخنان آنان خواهيم شد.
اينك به نمونههايى از تصريحات بزرگان ما- كه نشاندهنده رأى شيعه و عقيده آنان درباره قرآن است- توجه فرماييد:
١. محدث بزرگ «شيخ صدوق»[٣] (متوفاى ٣٨١ ه. ق) مىنويسد: «اعتقاد ما اين است؛ قرآنى كه خداوند متعال بر پيامبرش حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل فرمود همان است كه در يك مجلّد و در دسترس همه مردم قرار دارد و هرگز بيش از آن نبوده است و طبق مشهور ١١٤ سوره دارد و هركس به ما نسبت دهد كه ما
[١] . در سال ٩٥٦ ه. ق در شوشتر متولد و در سال ١٠١٩ ه. ق به شهادت رسيد. در عهد صفويه به هند رفت و در لاهور اقامت گزيد. پس از تأليف« احقاق الحق» علماى اهل سنت حكم به قتل وى كردند و به امر« جهانگير» با ضربه تازيانه خاردار كشته شد. آثار بسيارى دارد از آن جمله:
مجالس المؤمنين، دلائل الشيعة و صوارم المحرقه را مىتوان نام برد.( فرهنگ معين، نور الله شوشترى). م. جزائرى هم به امامت و زبردستى او در علوم و معارف اسلامى اعتراف دارد( خونسارى، روضات الجنات، ج ٦، ص ١٧).
[٢] . آلاء الرحمن، ج ١، صص ٢٥- ٢٦، به نقل از تسترى، مصائب النواصب، و سيد شرف الدين، فصول المهمّه، ص ١٦٥ كه از« اظهار الحق» ج ٢، ص ٨٩ نقل كرده است.
[٣] . ابو جعفر محمد بن على بن حسين.