مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٥ - سرآغاز

سرآغاز

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمد للّه و سلام على عباده الّذين اصطفى محمّد و آله الطّاهرين.

بى‌شك نسبت تحريف و دگرگونى به كتاب خداوند عزيز و حميد، يك نسبت ظالمانه و مخالف با صريح قرآن است، چرا كه خداوند سلامت و جاودانگى آن را در طول اعصار تضمين كرده مى‌فرمايد: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ‌[١]؛ ما قرآن را نازل كرديم و خودمان (براى هميشه) حافظ و نگهبان آن خواهيم بود».

اين نسبت كوركورانه و قديمى، از زمان اختلاف صاحبان مصحف‌هاى اوليّه شروع شد؛ همان زمانى كه يك رقابت شديد در ثبت و نگارش قرآن و تعليم قرائت آن در جريان بود و هركدام گمان داشت قرائت صحيح نزد اوست و ديگران راه خطا مى‌پويند.

اين وضع ادامه داشت تا زمان «توحيد مصاحف» (انتخاب قرآنى واحد) در عهد «عثمان» ولى متأسفانه اين كار به دست جمعى انجام شد كه به درستى، كفايت و صلاحيّت اين امر مهم و حياتى را نداشتند، ازاين‌رو اشتباهاتى در رسم الخط و نحوه نگارش قرآن رخ داد و بين نسخه‌هاى متعدد آن با نسخه اصلى- كه در مدينه و دار الحكومه نگهدارى مى‌شد- اختلاف پديد آمد.[٢]

[١] . حجر( ١٥) آيه ٩.

[٢] . براى آگاهى بيشتر، ر. ك: التمهيد فى علوم القرآن، ج ١، ص ٣٣٣ به بعد.