مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٠٨ - منظور از تحريف در كتابهاى عهدين چيست؟
مىگويد: كتب عهدين دستخوش تحريف معنوى شده، آن را به غير معناى خودش تفسير كردند و در اخبار اسلامى و سخنان بزرگان اسلام نيز چيزىكه گوياى وقوع تغيير يا تبديل و تحريف در نص عهدين باشد وجود ندارد، البته دليلى هم بر آن نداريم.
حضرت امام باقر عليه السّلام مىفرمايد: «حروف و الفاظ كتاب را به خوبى بر پا مىداشتند، اما حدود و محتواى آن را تحريف مىكردند. لذا، آن را روايت مىكردند، ولى مراعات نمىكردند.»[١]
شيخ طوسى در تفسير آيه «يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ؛[٢] سخنان را از جايگاه اصلى آن منحرف مىسازند» گفته است: «آن را از تفسير و تأويل مناسب خودش تغيير مىدهند.»[٣]
شيخ «محمد عبده» مىگويد: «بخش مهمّى از تحريف، تأويل گفتار خداوند است كه بر غير معنايش حمل شود و از لفظ تحريف (در قرآن) نيز همين معنا به ذهن مىرسد و همين تأويل، سبب شد كه يهود و نصارى به مقابله با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پرداخته، نبوتش را انكار كنند و اين شيوه هميشگى آنان تا امروز است كه بشارات عهدين را تأويل مىكنند.»[٤]
خداوند متعال مىفرمايد: «يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ؛[٥] اى اهل كتاب! چرا حق را به باطل مىآميزيد و حق را مىپوشانيد با اينكه مىدانيد» و فرموده است: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ؛[٦] و چه
[١] . كافى، ج ٨، ص ٥٣، حديث ١٦.
[٢] . نساء( ٤) آيه ٤٦ و مائده( ٥) آيه ١٣.
[٣] . التبيان، ج ٣، ص ٤٧٠.
[٤] . المنار، ج ٥، ص ١٤٠.
[٥] . آل عمران( ٣) آيه ٧١.
[٦] . بقره( ٢) آيه ١٤٠.